Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:31

[1] سنی چاغیران واخت منه جاواب ور، ای صالح تاریم! دارلیقدا اولان زامان منی گنئشلئیه چیخارت. منه یازیغین گلسئن و منئم دوعامی اشئت.

[2] ای ائنسان اوغوللاری، نه واختا کئمی عئزّتئمی خجالته دؤندَره‌جکسئنئز؟ نه واختا کئمی باطئل شیلری سوه‌جکسئنئز؟ یالانی آختاراجاقسینیز؟ سِلا

[3] بئلئن کی، رب موتّقی آدامی اؤزو اوچون آییریب. ربّی چاغیردیغیم زامان، او، منئم سسئمی اشئدر.

[4] تئتره‌یئن و آرتیق گوناه اتمه‌یئن. یاتاقلارینیزدا اولان زامان اوره‌یئنئزی درئن آراشدیرین، ساکئت اولون. سِلا

[5] صالحلئک قوربانلارینی تقدئم ادئن، ربّه اعتئماد ادئن.

[6] چوخ آدام دیئر: «کئم بئزه یاخشیلیق گؤرسده‌جک؟» یارب، اوزونون نورونو بئزه سال.

[7] منئم قلبئمه اونلارین بول تاخیلیندان، اونلارین شرابیندان داها چوخ شادلیق ورئبسن!

[8] سالامات یاتیب یوخویا گده‌رم، چونکی یارب، آنجاق سن منی امئن-آمانلیقدا ساکئن ادئرسن.

Zəbur — Chapters