Skip to content
Opens in a new window

[1] Ярдәмгә чакырып кара, җавап бирүче табылырмы? Изгеләрнең кайсысына мөрәҗәгать итәрсең икән?

[2] Ахмакны ярсучанлыгы харап итәр, беркатлыны көнчелеге үтерер.

[3] Мин күрдем ки, аңгыраның тамырлары тирәнәеп өлгерми, көтмәгәндә йортына ләгънәт ябырылып төшә.

[4] Балаларына ярдәмгә килүче булмас, шәһәр капкасы төбендә дәгъвалары юкка чыгар, һәм берәү дә аларны якламас.

[5] Җир уңышын аның ачлар ашар, хәтта тигәнәк арасында үскәнен дә аерып алырлар, ә ачкүзләр аның байлыгын талар.

[6] Бәла җир астыннан үзе шытып чыкмый, кайгы кырда үзе үсми.

[7] Ут чаткысының һавага очуы хак булган кебек, адәм баласының хәсрәт чигәр өчен тууы хактыр.

[8] Әмма синең урыныңда мин булсам, Аллаһыга ялварыр идем, үз эшемне Аллаһыга тапшырыр идем.

[9] Ул кылган гамәлләр бөек, акыл ирешмәслек, могҗизаларының исәп-хисабы юк.

[10] Җир йөзенә Ул яңгыр яудырыр, кырларга дым иңдерер;

[11] кимсетелгәннәрне югары күтәрер, зарлыларны хәвефсез юлга чыгарыр.

[12] Аллаһы хәйләкәрләрнең ниятләрен бозар, һәм аларның кулларыннан уңыш китәр;

[13] Йомры башларның хәйләсен Ул үзләренә каршы кулланыр, һәм мәкерлеләрнең ниятләре юкка чыгар.

[14] Аларны көпә-көндез караңгылык чорнап алыр, көн уртасында, төндәге кебек, капшанып кына йөрерләр.

[15] Фәкыйрьләрне Аллаһы кылычтай үткен сүзләрдән коткарыр, куәтлеләрнең каты кулыннан азат итәр.

[16] Шуңа күрә кимсетелгәннең өмете бар – гаделсезлекнең авызы томаланыр.

[17] Аллаһының нәсыйхәтен алганнар бәхетледер! Шуңа күрә Кодрәт иясенең үгетләрен кире какма!

[18] Ясаган җәрәхәтен Ул Үзе үк бәйләп куяр; Ул сугар, ләкин Аның кулы савыктырыр да.

[19] Ул сине алты бәла-казадан коткарыр, җиденчесенең дә зыяны тимәс сиңа.

[20] Кытлык килгәндә, Ул сине – ач үлемнән, сугышта кылычтан йолып алыр.

[21] Тел камчысы сиңа үрелеп җитмәс, бөлгенлек килсә дә курыкмассың.

[22] Бөлүгә дә, ачлыкка да син көлеп кенә карарсың, ерткыч җанварлар да сиңа куркыныч тоелмас.

[23] Басудагы ташлар сиңа комачау итмәс, кыр җәнлекләре белән татулыкта яшәрсең.

[24] Чатырыңда иминлек булуын белерсең, малларыңны барлаганда, һичнәрсәнең югалмавын күрерсең.

[25] Нәселеңнең ишлелеген, бала-чагаңның кырда үскән үлән санынча күп булуын күрерсең.

[26] Үз вакытында җыеп бәйләнгән иген көлтәсе кебек, олы яшькә җиткәч дөнья куярсың.

[27] Менә нәрсәләр ачыкладык без – шулай, һәммәсе дөрестер! Колак салып тыңла да үзеңә сабак ал».

Әюб — Chapters