[1] Җавабында Әюб болай диде:
[2] «Шулай-шулай, сез барысын да белә торган! Сезнең белән бергә зирәклек тә үләр, ахры!
[3] Зиһен-акыл миндә дә бар ул, сездән бер дә ким түгелмен. Сез белгәннәрне, йә, кем белми?!
[4] Дусларыма мин мәсхәрәләү өчен бер зат булдым: Аллаһыны дәшеп чакырган һәм Аңардан җавап алган, гадел һәм күңеле саф булган кеше шулай мәсхәрә иясенә әйләнде.
[5] Кайгы-хәсрәтсезләр бәлагә юлыккан кешегә мыскыллап карый, сөртенгәнне тагын да төртеп җибәрә.
[6] Ә юлбасарларның чатырлары хәвефсез, Аллаһының ачуын китерүче тыныч яши – әйтерсең, Аллаһыны үз кулында күтәреп йөртә.
[7] Хайваннардан сорап бак – алар аңлатырлар, очар кошлардан сора – сөйләп бирерләр,
[8] туфрак белән киңәшеп кара – ул сиңа аңлатыр, хәтта диңгез балыклары телгә килер.
[9] Бар нәрсәнең Раббы кулы белән эшләнгәнен аларның кайсысы белмәс?!
[10] Һәр җан иясенең яшәеше, һәр кешенең сулышы – Аның иркендә.
[11] Тел-аңкау азык тәмен тойган кебек, колак та һәр сүзне сынамыймы?!
[12] Зирәклек – картларда, гакыл озак яшәгәннәрдә була.
[13] Аллаһыда – һәм зирәклек, һәм кодрәт; Аңарда – киңәш-табыш һәм гакыл.
[14] Аллаһы җимергәнне кеше кабат тергезә алмас, Әгәр Ул иректән мәхрүм итсә – кеше кабат ирек күрмәс.
[15] Ул яңгырларны туктатса – корылык килер, яудырса – җир йөзен су басар.
[16] Кодрәт тә, гакыл да – Аңарда, алданучы да, алдаучы да – Аның ихтыярында.
[17] Мәслихәтчеләрне Ул, акылын алып, чарасыз итәр, хөкем итүчеләрне юләргә чыгарыр.
[18] Патшаларның билбауларын тартып өзәр, шулар урынына кол чүпрәге бәйләп куяр.
[19] Руханиларны дәрәҗәле урыныннан мәхрүм итәр, борынгы хакимнәр токымын бәреп төшерер.
[20] Ышанычлы мәслихәтчеләрнең телен кыскартыр, өлкәннәрнең зиһенен чуалтыр.
[21] Аксөякләрне хурлык белән каплар, куәтлеләрне коралсыз калдырыр.
[22] Караңгылык тирәнлекләрен ачар Ул, дөм караңгылыкта булганны яктыга чыгарыр.
[23] Халыкларның берсен югары күтәрер, берсен харап итәр Ул, кайсын җыяр, кайсын таратып бетерер.
[24] Халыкларның юлбашчыларын акылдан яздырыр, аларны юлсыз чүлдә куып йөртер –
[25] яктылыкның әсәре дә булмаган караңгыда, капшанып, исерекләр кебек, алпан-тилпән йөрер алар.