[1] Чи Левиатаныг загасны дэгээгээр гарган авч чадах уу? Оосроор хэлийг нь доошоо дарж чадах уу?
[2] Чи түүний хамарт олс дөрлөж, эсвэл эрүүг нь дэгээгээр цоолж чадах уу?
[3] Тэр чамд хүсэлт тавьж, зөөлөн үгсийг чамд хэлэх үү?
[4] Тэр чамтай гэрээ байгуулах уу? Чи түүнийг үүрд боолоо болгох уу?
[5] Чи шувуухайгаар наадах адил түүгээр тоглон наадаж, эсвэл түүнийг шивэгчиддээ зориулан хүлэх үү?
[6] Худалдаачид түүнийг борлуулах уу? Тэд түүнийг наймаачдын хооронд хуваах уу?
[7] Чи арьсыг нь жалангаар, толгойг нь загасчны жадаар цоолж чадах уу?
[8] Гараа түүн дээр тавигтун. Тулалдааныг сана. Чи дахин ингэхгүй!
[9] Үзэгтүн, чиний горьдлого хуурамч юм. Чи түүний нүдэнд ч хүртэл дорд үзэгдэх үү?
[10] Түүнийг өдөөхийг зүрхлэх эр зоригтон үгүй билээ. Тэгвэл Миний эсрэг зогсож чадах тэр нэгэн нь хэн юм бэ?
[11] Би буцааж төлөхийн тулд хэн Надад өгсөн юм бэ? Бүхий л тэнгэрийн доорх нь Минийх юм.
[12] Тэр амьтны эрхтнүүд, эсвэл хүч чадал, эсвэл сайхан хэлбэр галбирынх нь тухай Би дуугүй байхгүй.
[13] Түүний гадуурх хуягийг хэн хуулж чадах вэ? Давхар шүднийх нь дотор хэн нэвтэрч чадах вэ?
[14] Нүүрнийх нь эрүүг хэн онгойлгож чадах вэ? Шүднүүдийн тойрог нь айдас байдаг аж.
[15] Бат бөх хуяг бол бардамнал бөгөөд тэд завсар зайгүй битүүмжээр холбогдсон байдаг.
[16] Нэг нь нөгөөтэйгөө маш ойрхон тул тэдний хооронд агаар ч орох боломжгүй бөлгөө.
[17] Тэд өөр хоорондоо холбоостой билээ. Тэд нэг нэгэндээ холбогдсон бөгөөд салгагддаггүй.
[18] Түүнийг найтаахад гэрэл цацардаг бөгөөд нүд нь үүрийн туяа адил юм.
[19] Амнаас нь шатаж буй бамбарууд гарч, галын очнууд ч үсчинэ.
[20] Хамрынх нь нүхнээс зэгсэн дээр буцалж буй тогооноос мэт утаа гарч ирдэг билээ.
[21] Амьсгал нь нүүрс асаадаг бөгөөд амнаас нь галын дөл гардаг.
[22] Хүзүү нь хүч чадлыг агуулдаг бөгөөд түүний өмнө айдас цовхчино.
[23] Махан биеийнх нь сул махнууд хоорондоо холбогдсон бөгөөд түүн дээр хөдөлшгүй бат тогтжээ.
[24] Түүний зүрх чулуу мэт хатуу, тээрмийн бул чулуу мэт ч хатуу.
[25] Тэрээр босоход, хүчтэнүүд айснаас болж зугтана.
[26] Түүнд хүрдэг илд, жад ч, өдтэй сум ч болон хуяг ч ямар ч нэмэргүй байдаг ажээ.
[27] Тэрээр төмрийг сүрэл мэт, хүрлийг ялзарсан мод мэт тооцдог.
[28] Сум ч түүнийг зугтаалгаж чаддаггүй. Дүүгүүрийн чулуунууд түүний хувьд сүрэл болсон байдаг.
[29] Шийдмүүд ч сүрэл мэт тооцогдсон. Тэрээр жадны шажигнаанд инээдэг.
[30] Түүний доор ваарын хурц хэлтэрхийнүүд байдаг. Тэрээр шавран дээр хайрсны мөр үлдээдэг билээ.
[31] Тэрээр гүн усыг тогоо мэт буцалгаж, далайг тостой тогоо мэт болгодог.
[32] Тэрээр ардаасаа гялбадаг мөр үлдээдэг бөгөөд усны гүн ч бууралтсан мэт байдаг.
[33] Газар дэлхий дээрх ямар ч юм нь айдас түгшүүргүйгээр бүтээгдсэн түүнтэй адилгүй билээ.
[34] Тэрээр өндөр бүхнийг дээрээс хардаг. Тэрээр бардамналын бүх хөвгүүдийн хаан нь билээ гэж айлдав.