[1] Дараа нь наамат хүн Зофар хариулан, —
[2] Олон үг хариулагдалгүй урсаж, чалчаа хүн зөвтгөгдөх ёстой юу?
[3] Чиний бардам үгс хүмүүсийг дуугүй болгох ёстой юу? Чи хэнд ч зэмлүүлэлгүйгээр тохуурхах ёстой юу?
[4] Учир нь чи "Миний сургаал бол цэвэр бөгөөд би та нарын нүдэнд гэмгүй билээ" гэж хэлсэн юм.
[5] Харин Бурхан ярьж, чиний эсрэг Өөрийн уруулыг нээж,
[6] чамд мэргэн ухааны нууцуудыг үзүүлдэг ч болоосой! Учир нь жинхэнэ мэргэн ухаан хоёр талтай юм. Тэгвэл Бурхан чиний гэм буруугийн нэг хэсгийг мартдаг болохыг мэдтүгэй.
[7] Чи судалснаараа Бурханы гүнийг олж чадах уу? Эсвэл чи Төгс Хүчит Нэгэний хязгаарыг олж чадах уу?
[8] Тэдгээр нь тэнгэрээс ч өндөр. Чи юу хийж чадах юм бэ? Тэдгээр нь Үхэгсдийн орноос ч гүн. Чи юу мэдэж чадах юм бэ?
[9] Түүний хэмжээс газар дэлхийгээс ч урт, далайгаас ч өргөн юм.
[10] Хэрэв Тэрээр өнгөрөн явж, хорьж, эсвэл чуулганыг дуудвал хэн Түүнийг хориглож чадах юм бэ?
[11] Тэрээр хуурамч хүмүүсийг таньж, гэм бурууг хардаг бөгөөд түүнд санаа тавихгүй гэж үү?
[12] Учир нь хоосон хүн ухаанаар дутмаг бөгөөд хүн илжигний дудран мэт төрдөг юм.
[13] Хэрэв чи зүрхээ зөв удирдаж, гараа Түүн уруу сунгаж,
[14] чиний гарт гэм буруу байвал тэдгээрийг хол зайлуулж, майхнууддаа хорон мууг оршин байлгахгүй бол,
[15] чи өө сэвгүйгээр царайгаа өргөн явж үнэхээр чадахсан бөгөөд чи бат бөх болж, айхгүй байх байсан.
[16] Чи зовлонг мартах байсан бөгөөд урсан одох ус мэт түүнийг санах байсан.
[17] Амьдрал чинь жин үдээс ч илүү хурц гэрэлтэй байхсан. Харанхуй ч өглөө мэт байхсан.
[18] Тэгэхэд, найдвар бий учраас чи итгэх байсан. Чи эргэн тойрноо харж, аюулгүйгээр амрахсан.
[19] Үймүүлэх зүйлгүйгээр чи хэвтэхсэн бөгөөд олон хүн чиний тааллыг гуйх байсан.
[20] Харин хорон муу хүмүүсийн нүд сүүмийж, тэдэнд зугтах газар ч олдохгүй. Тэдний найдвар нь эцсийнх нь амьсгал ажээ гэв.