[1] Sai Elihu ya ce,
[2] “Ko kana tsammani wannan gaskiya ne? Kana cewa, ‘Ni mai adalci ne a gaban Allah.’
[3] Duk da haka kana tambayarsa cewa, ‘Wace riba nake da ita, kuma mene ne zan samu ta wurin ƙin yin zunubi?’
[4] “Zan so in ba ka amsa kai tare da abokanka.
[5] Ku ɗaga kai ku dubi sama ku gani; ku dubi gizagizai a samanku.
[6] In kun yi zunubi ta yaya wannan zai shafi Allah? In zunubanku sun yi yawa, me wannan zai yi masa?
[7] In kuna da adalci, me kuka ba shi, ko kuma me ya karɓa daga hannunku?
[8] Muguntarku takan shafi mutum kamar ku ne kaɗai, adalcinku kuma yakan shafi ’yan adam ne kaɗai.
[9] “Mutane suna kuka don yawan zalunci; suna roƙo don taimako daga hannu mai ƙarfi.
[10] Amma ba wanda ya ce, ‘Ina Allah wanda ya halicce ni, mai ba da waƙoƙi cikin dare,
[11] wanda ya fi koya mana fiye da dabbobin duniya ya kuma sa muka fi tsuntsayen cikin iska hikima.’
[12] Ba ya amsawa lokacin da mutane suka yi kira don taimako domin girman kan mugaye.
[13] Lalle Allah ba ya sauraron roƙonsu na wofi; Maɗaukaki ba ya kula da roƙonsu.
[14] Ta yaya zai saurara sosai ko zai saurara lokacin da kake cewa ba ka ganinsa, cewa ka kawo ƙara a wurinsa kuma dole ka jira shi.
[15] Kuma ka ce, ba ya ba da horo cikin fushinsa ko kaɗan ba ya kula da mugunta.
[16] Saboda haka Ayuba ya buɗe baki yana magana barkatai; yana ta yawan magana ba tare da sani ba.”