[1] Akwai ramin azurfa akwai kuma wurin da ake tace zinariya.
[2] Daga cikin ƙasa ake ciro ƙarfe, ana kuma narkar da tagulla daga cikin dutse.
[3] Mutum ya kawo ƙarshen duhu; yakan bincike zuzzurfar iyaka, yana neman duwatsu a wuri mafi duhu.
[4] Nesa da inda mutane suke zama, yakan huda rami yă yi abin lilo, a wurin da mutane ba sa bi.
[5] Cikin ƙasa inda ake samun abinci, a ƙarƙashinta kuwa zafi ne kamar wuta;
[6] akwai duwatsu masu daraja a cikin duwatsunta, akwai kuma zinariya a cikin ƙurarta.
[7] Tsuntsu mai farauta bai san hanyarta ba, ba shahon da ya taɓa ganin ta.
[8] Manyan namun jeji ba su taɓa binta ba, ba zakin da ya taɓa binta.
[9] Hannun mutum ya iya sarrafa ƙanƙarar duwatsu, yă kuma tumɓuke tushen duwatsu.
[10] Yana tona rami a cikin duwatsu idanunsa suna ganin dukan dukiyar da ke cikin duwatsun.
[11] Yana nema daga ina ruwan rafi yake ɓulɓulowa yana kuma binciko abubuwan da suke a ɓoye yă kawo su cikin haske.
[12] Amma a ina ne za a iya samun hikima? Ina fahimta take zama?
[13] Mutum bai gane muhimmancinta ba, ba a samunta a ƙasar masu rai.
[14] Zurfi ya ce, “Ba ta wurina”; teku ya ce, “Ba ta wurina.”
[15] Ba irin zinariyar da za tă iya sayenta, ko kuma a iya auna nauyinta da azurfa.
[16] Ba za a iya sayenta da zinariyar Ofir, ko sauran duwatsu masu daraja ba.
[17] Zinariya da madubi ba za su iya gwada kansu da ita ba, ba kuwa za a iya musayarta da abubuwan da aka yi da zinariya ba.
[18] Kada ma a ce murjani da duwatsu masu walƙiya; farashin hikima ya fi na lu’ulu’ai.
[19] Ba za a iya daidaita darajarta da duwatsun Tofaz na Kush ba, zallar zinariya ma ba tă isa ta saye ta ba.
[20] “To, daga ina ke nan hikima ta fito? Ina fahimta take zama?
[21] An ɓoye ta daga idanun kowane abu mai rai, har tsuntsayen sararin sama ma an ɓoye masu ita.
[22] Hallaka da mutuwa suna cewa, ‘Jita-jitarta kaɗai muke ji.’
[23] Allah ya gane hanyar zuwa wurinta. Shi ne kaɗai ya san inda take zama,
[24] Gama yana ganin iyakar duniya kuma yana ganin duk abin da yake ƙarƙashin sama.
[25] Lokacin da ya yi iska ya sa ta hura, ya kuma auna ruwaye.
[26] Lokacin da ya yi wa ruwan sama doka da kuma hanya domin walƙiya,
[27] sai ya dubi hikima ya auna ta; ya tabbatar da ita, ya gwada ta.
[28] Ya kuma ce wa mutum, ‘Tsoron Ubangiji shi ne hikima, kuma guje wa mugunta shi ne fahimi.’ ”