[1] Erat autem Abraham senex dierumque multorum; et Do minus in cunctis benedixerat ei.
[2] Dixitque Abraham ad servum seniorem domus suae, qui praeerat omnibus, quae habebat: "Pone manum tuam subter femur meum,
[3] ut adiurem te per Dominum, Deum caeli et Deum terrae, ut non accipias uxorem filio meo de filiabus Chananaeorum, inter quos habito;
[4] sed ad terram et cognationem meam proficiscaris et inde accipias uxorem filio meo Isaac".
[5] Respondit servus: "Si noluerit mulier venire mecum in terram hanc, num reducere debeo filium tuum ad terram, a quo tu egressus es?".
[6] Dixit Abraham: "Cave, ne quando reducas illuc filium meum.
[7] Dominus, Deus caeli, qui tulit me de domo patris mei et de terra nativitatis meae, qui locutus est mihi et iuravit mihi dicens: "Semini tuo dabo terram hanc", ipse mittet angelum suum coram te, et accipies inde uxorem filio meo.
[8] Sin autem noluerit mulier sequi te, non teneberis iuramento; filium tantum meum ne reducas illuc".
[9] Posuit ergo servus manum sub femore Abraham domini sui et iuravit illi super hac re.
[10] Tulitque servus decem camelos de grege domini sui et abiit ex omnibus bonis eius portans secum; profectusque perrexit in Aram Naharaim ad urbem Nachor.
[11] Cumque camelos fecisset accumbere extra oppidum iuxta puteum aquae vespere, tempore quo solent mulieres egredi ad hauriendam aquam, dixit:
[12] "Domine,Deus domini mei Abraham, occurre obsecro mihi hodie et fac misericordiam cum domino meo Abraham.
[13] Ecce ego sto prope fontem aquae, et filiae habitatorum huius civitatis egredientur ad hauriendam aquam.
[14] Igitur puella, cui ego dixero: "Inclina hydriam tuam, ut bibam", et illa responderit: "Bibe, quin et camelis tuis dabo potum", ipsa est, quam praeparasti servo tuo Isaac, et per hoc intellegam quod feceris misericordiam cum domino meo".
[15] Necdum intra se verba compleverat, et ecce Rebecca egrediebatur filia Bathuel filii Melchae uxoris Nachor fratris Abraham habens hydriam in scapula:
[16] puella decora nimis, virgo et incognita viro. Descendit ad fontem et implevit hydriam ac revertebatur.
[17] Occurritque ei servus et ait: "Pauxillum mihi ad sorbendum praebe aquae de hydria tua".
[18] Quae respondit: "Bibe, domine mi". Celeriterque deposuit hydriam super ulnam suam et dedit ei potum.
[19] Cumque ille bibisset, adiecit: "Quin et camelis tuis hauriam aquam, donec cuncti bibant".
[20] Effundensque hydriam in canalibus recurrit ad puteum, ut hauriret aquam; et haustam omnibus camelis dedit.
[21] Ille autem contemplabatur eam tacitus, scire volens utrum prosperum fecisset iter suum Dominus an non.
[22] Postquam ergo biberunt cameli, protulit vir anulum aureum pondo dimidii sicli pro naribus et duas armillas pro manibus eius pondo siclorum decem;
[23] dixitque: "Cuius es filia? lndica mihi. Est in domo patris tui locus nobis ad pernoctandum?".
[24] Quae respondit: "Filia Bathuelis sum filii Melchae, quem peperit Nachor".
[25] Et addidit dicens: "Palearum quoque et pabuli plurimum est apud nos et locus ad pernoctandum".
[26] Inclinavit se homo et adoravit Dominum
[27] dicens: "Benedictus Dominus, Deus domini mei Abraham, qui non abstulit misericordiam et veritatem suam a domino meo et recto itinere me perduxit in domum fratris domini mei".
[28] Cucurrit itaque puella et nuntiavit in domum matris suae omnia, quae evenerant.
[29] Habebat autem Rebecca fratrem nomine Laban, qui festinus egressus est ad hominem, ubi erat fons.
[30] Cumque vidisset anulum in naribus et armillas in manibus sororis suae et audisset cuncta verba referentis: "Haec locutus est mihi homo", venit ad virum, qui stabat iuxta camelos et prope fontem aquae;
[31] dixitque ad eum: "Ingredere, benedicte Domini, cur foris stas? Praeparavi domum et locum camelis".
[32] Et introduxit eum in hospitium ac destravit camelos; deditque paleas et pabulum camelis et aquam ad lavandos pedes eius et virorum, qui venerant cum eo.
[33] Et apposuit in conspectu eius panem. Qui ait: "Non comedam, donec loquar sermones meos". Respondit: "Loquere".
[34] At ille: "Servus, inquit, Abraham sum;
[35] et Dominus benedixit domino meo valde, magnificatusque est; et dedit ei oves et boves, argentum et aurum, servos et ancillas, camelos et asinos.
[36] Et peperit Sara uxor domini mei filium domino meo in senectute sua; deditque illi omnia, quae habuerat.
[37] Et adiuravit me dominus meus dicens: "Non accipies uxorem filio meo de filiabus Chananaeorum, in quorum terra habito;
[38] sed ad domum patris mei perges et de cognatione mea accipies uxorem filio meo".
[39] Ego vero respondi domino meo: Quid, si noluerit venire mecum mulier?
[40] "Dominus, ait, in cuius conspectu ambulo, mittet angelum suum tecum et diriget viam tuam; accipiesque uxorem filio meo de cognatione mea et de domo patris mei.
[41] Innocens eris a maledictione mea, cum veneris ad propinquos meos, et non dederint tibi; tunc innocens eris a maledictione mea".
[42] Veni ergo hodie ad fontem et dixi: Domine, Deus domini mei Abraham, si direxisti viam meam, in qua nunc ambulo,
[43] ecce sto iuxta fontem aquae; et virgo, quae egredietur ad hauriendam aquam, audierit a me: "Da mihi pauxillum aquae ad bibendum ex hydria tua";
[44] et dixerit mihi: "Et tu bibe, et camelis tuis hauriam", ipsa est mulier, quam praeparavit Dominus filio domini mei.
[45] Dum haec tacitus mecum volverem, apparuit Rebecca veniens cum hydria, quam portabat in scapula; descenditque ad fontem et hausit aquam. Et aio ad eam: Da mihi paululum bibere.
[46] Quae festina deposuit hydriam de umero et dixit mihi: "Et tu bibe, et camelis tuis potum tribuam". Bibi, et adaquavit camelos.
[47] Interrogavique eam et dixi: Cuius es filia? Quae respondit: "Filia Bathuelis sum filii Nachor, quem peperit illi Melcha". Suspendi itaque anulum in naribus eius et armillas posui in manibus eius.
[48] Pronusque adoravi Dominum benedicens Domino, Deo domini mei Abraham, qui perduxit me recto itinere, ut sumerem filiam fratris domini mei filio eius.
[49] Quam ob rem, si facitis misericordiam et veritatem cum domino meo, indicate mihi; sin autem aliud placet, et hoc dicite mihi, ut vadam ad dexteram sive ad sinistram".
[50] Responderunt Laban et Bathuel: "A Domino egressus est sermo; non possumus extra placitum eius quidquam aliud loqui tecum.
[51] En Rebecca coram te est; tolle eam et proficiscere, et sit uxor filii domini tui, sicut locutus est Dominus".
[52] Quod cum audisset puer Abraham, procidens adoravit in terram Dominum.
[53] Prolatisque vasis argenteis et aureis ac vestibus, dedit ea Rebeccae; res pretiosas dedit fratri eius et matri.
[54] Tunc comederunt et biberunt ipse et viri, qui erant cum eo, et pernoctaverunt ibi. Surgens autem mane locutus est puer: "Dimittite me, ut vadam ad dominum meum".
[55] Responderuntque frater eius et mater: "Maneat puella saltem decem dies apud nos et postea proficiscetur".
[56] "Nolite, ait, me retinere, quia Dominus direxit viam meam; dimittite me, ut pergam ad dominum meum".
[57] Dixerunt: "Vocemus puellam et quaeramus ipsius voluntatem".
[58] Cumque vocata venisset, sciscitati sunt: "Vis ire cum homine isto?". Quae ait: "Vadam".
[59] Dimiserunt ergo Rebeccam sororem eorum et nutricem illius servumque Abraham et comites eius,
[60] imprecantes prospera sorori suae atque dicentes: "Soror nostra es, crescas in mille milia, et possideat semen tuum portas inimicorum suorum!".
[61] Igitur surrexit Rebecca et puellae illius et, ascensis camelis, secutae sunt virum; sumpsitque servus Rebeccam et abiit.
[62] Isaac autem venerat a regione putei Lahairoi et habitabat in terra Nageb.
[63] Et egressus est Isaac ad lamentandum in agro, inclinata iam die. Cumque levasset oculos, vidit camelos venientes.
[64] Rebecca quoque levavit oculos et vidit Isaac; descenditque de camelo
[65] et ait ad puerum: "Quis est ille homo, qui venit per agrum in occursum nobis?". Dixitque ei: "Ipse est dominus meus". At illa tollens cito velum operuit se.
[66] Servus autem cuncta, quae gesserat, narravit Isaac;
[67] qui introduxit eam in tabernaculum Sarae matris suae et accepit Rebeccam uxorem; et dilexit eam et consolatus est a morte matris suae.