[1] Igitur perfecti sunt caeli et terra et omnis exercitus eorum.
[2] Complevitque Deus die septimo opus suum, quod fecerat, et requievit die septimo ab universo opere, quod patrarat.
[3] Et benedixit Deus diei septimo et sanctificavit illum, quia in ipso requieverat ab omni opere suo, quod creavit Deus, ut faceret.
[4] Istae sunt generationes caeli et terrae, quando creata sunt. In die quo fecit Dominus Deus terram et caelum
[5] omne virgultum agri, antequam oriretur in terra, omnisque herba regionis, priusquam germinaret; non enim pluerat Dominus Deus super terram, et homo non erat, qui operaretur humum,
[6] sed fons ascendebat e terra irrigans universam superficiem terrae
[7] tunc formavit Dominus Deus hominem pulverem de humo et inspiravit in nares eius spiraculum vitae, et factus est homo in animam viventem.
[8] Et plantavit Dominus Deus paradisum in Eden ad orientem, in quo posuit hominem, quem formaverat.
[9] Produxitque Dominus Deus de humo omne lignum pulchrum visu et ad vescendum suave, lignum etiam vitae in medio paradisi lignumque scientiae boni et mali.
[10] Et fluvius egrediebatur ex Eden ad irrigandum paradisum, qui inde dividitur in quattuor capita.
[11] Nomen uni Phison: ipse est, qui circuit omnem terram Hevila, ubi est aurum;
[12] et aurum terrae illius optimum est; ibi invenitur bdellium et lapis onychinus.
[13] Et nomen fluvio secundo Geon: ipse est, qui circuit omnem terram Aethiopiae.
[14] Nomen vero fluminis tertii Tigris: ipse vadit ad orientem Assyriae. Fluvius autem quartus ipse est Euphrates.
[15] Tulit ergo Dominus Deus hominem et posuit eum in paradiso Eden, ut operaretur et custodiret illum;
[16] praecepitque Dominus Deus homini dicens: "Ex omni ligno paradisi comede;
[17] de ligno autem scientiae boni et mali ne comedas; in quocumque enim die comederis ex eo, morte morieris".
[18] Dixit quoque Dominus Deus: "Non est bonum esse hominem solum; faciam ei adiutorium simile sui".
[19] Formatis igitur Dominus Deus de humo cunctis animantibus agri et universis volatilibus caeli, adduxit ea ad Adam, ut videret quid vocaret ea; omne enim, quod vocavit Adam animae viventis, ipsum est nomen eius.
[20] Appellavitque Adam nominibus suis cuncta pecora et universa volatilia caeli et omnes bestias agri; Adae vero non inveniebatur adiutor similis eius.
[21] Immisit ergo Dominus Deus soporem in Adam. Cumque obdormisset, tulit unam de costis eius et replevit carnem pro ea;
[22] et aedificavit Dominus Deus costam, quam tulerat de Adam, in mulierem et adduxit eam ad Adam.
[23] Dixitque Adam: "Haec nunc os ex ossibus meis et caro de carne mea! Haec vocabitur Virago, quoniam de viro sumpta est haec".
[24] Quam ob rem relinquet vir patrem suum et matrem et adhaerebit uxori suae; et erunt in carnem unam.
[25] Erant autem uterque nudi, Adam scilicet et uxor eius, et non erubescebant.