Skip to content
Opens in a new window

[1] Mûsa t'evî r'ûspîyêd Îsraêl li milet e'mir kir û got: «H'emû e'mirêd ku ez îro li we e'mir dikim xwey kin.

[2] Wê r'oja gava hûn Ûrdunêr'a derbaz bine e'rdê ku Xudan Xwedêyê te dide te, hingê xwer'a kevirêd mezin bide sekinandinê û bi k'ilsê zêp ke.

[3] Li ser wan h'emû xeberêd vê qanûnê, wextê derbazbûna xwe binivîse, awa gotî wextê tu her'î e'rdê ku Xudan Xwedêyê te dide te. E'rdê ku şîr û hingiv jê dik'işe, çawa ku Xudan Xwedêyê kal-bavêd te gotibû te.

[4] Wextê hûn Ûrdunêr'a derbaz bin, van kevira daynine li ser ç'îyayê Eybalê û bi k'ilsê wan zêp kin, bona k'îjana ez îro li we e'mir dikim.

[5] Li wir gorîgehê Xudan Xwedêyê xwer'a çêke. Gorîgeha kevirî, hacetê h'esin li kevirê wê nek'eve.

[6] Bi kevirêd saxlem gorîgehê Xudan Xwedêyê xwer'a çêke û li ser wê dîyarîyêd t'evayîşewatê Xudan Xwedêyê xwer'a bide,

[7] dîyarîyêd heleqetîyê serjêke, li wir ber Xudan Xwedêyê xwe bixwe û şa be.

[8] Û li ser wan kevira h'emû xeberêd vê qanûnê zelal-safî binivîse».

[9] Hingê Mûsa û k'ahînêd lêwî t'emamîya Îsraêlr'a gotin: «Ker' be û bibihê, Îsraêl! Îro tu bûyî miletê Xudan Xwedêyê xwe.

[10] Guh bide dengê Xudan Xwedêyê xwe, e'mirêd wî û qeyde-qanûnêd wî biqedîne, k'îjan ku ez îro li te e'mir dikim».

[11] Wê r'ojê Mûsa e'mir dane cime'tê û got:

[12] «Gava hûn Ûrdunêr'a derbaz bin, qebîla Şimh'ûn, Lêwî, Cihûda, Îsaxar, Ûsiv û Binyamîn gere li ser ç'îyayê Girîzîmê bisekinin ku dua li milet bikin.

[13] Lê qebîla R'ûbên, Gad, Aşêr, Zebûlon, Dan û Neftelî gere li ser ç'îyayê Eybal bisekinin, bona nifir' kirinê.

[14] Û lêwîyê bi dengê bilind bikine gazî bêjine h'emû îsraêlîya:

[15] ‹Nifir' li wî be, k'ê p'ûtekî çêke, yan r'o ke û wî dayne cîkî xewle, her çêkirina haye bi destê hoste, k'irêtî ye li ber Xudan›. Bira milet veger'îne û bêje: ‹Amîn›.

[16] ‹Nifir' li wî be, k'ê dê û bavê xwe bê hurmet ke›. H'emû milet bêje: ‹Amîn›.

[17] ‹Nifir' li wî be, k'ê sînorê cînarê xwe cî biguhêze›. H'emû milet bêje: ‹Amîn›.

[18] ‹Nifir' li wî be, k'ê yekî kor ji r'ê bişih'itîne›. H'emû milet bêje: ‹Amîn›.

[19] ‹Nifir' li wî be, k'ê heqîya xerîb, sêwî û jinebîyê bit'er'ibîne›. H'emû milet bêje: ‹Amîn›.

[20] ‹Nifir' li wî be, k'ê serê xwe jinbava xwer'a dayne, çimkî ew cî nivîna bavê xwe bêhurmet dike›. H'emû milet bêje: ‹Amîn›.

[21] ‹Nifir' li wî be, k'ê serê xwe h'eywanekêr'a dayne›. H'emû milet bêje: ‹Amîn›.

[22] ‹Nifir' li wî be, k'ê serê xwe xûşka xwer'a, qîza bavê xwe yan qîza dîya xwer'a dayne›. H'emû milet bêje: ‹Amîn›.

[23] ‹Nifir' li wî be, k'ê serê xwe xwesîya xwer'a dayne›. H'emû milet bêje: ‹Amîn›.

[24] ‹Nifir' li wî be, k'ê dizîva yekî din bikuje›. H'emû milet bêje: ‹Amîn›.

[25] ‹Nifir' li wî be, k'ê r'uşetê hilde ku xûna yê amî-t'am bir'êje›. H'emû milet bêje: ‹Amîn›.

[26] ‹Nifir' li wî be k'ê xeberêd vê qanûnê xwey neke neqedîne›. H'emû milet bêje: ‹Amîn›.

Qanûna Ducarî — Chapters