[1] Atëherë Elifazi nga Temani u përgjigj dhe tha:
[2] "A mundet vallë njeriu t'i sigurojë ndonjë përfitim Perëndisë? Me siguri i urti i sjell të mirë vetvetes.
[3] Çfarë kënaqësie ka prej saj i Plotfuqishmi, në rast se ti je i drejtë, ose çfarë përfitimi ka në qoftë se ti ke një sjellje të ndershme?
[4] Mos vallë nga frika që ka prej teje ai ndëshkon dhe hyn në gjyq me ty?
[5] Apo ka gjasë më shumë se kjo ka si shkak ligësinë tënde të madhe dhe fajet e tua të shumta?
[6] Pa arsye në fakt ti merrje pengje nga vëllezërit e tu dhe i zhvishje të zhveshurit nga rrobat e tyre.
[7] Nuk i jepje ujë të lodhurit dhe i refuzoje bukën të uriturit.
[8] Toka i përkiste njeriut të fuqishëm dhe banonte në të njeriu i nderuar.
[9] E ktheje gruan e ve me duar bosh, dhe krahët e jetimëve ishin të këputur.
[10] Ja pse je rrethuar kudo nga leqe dhe drithma të papritura të turbullojnë,
[11] ose një errësirë nuk të lejon të shikosh dhe një vërshim uji të përmbyt.
[12] A nuk është Perëndia lart në qiejt? Shiko yjet e larta, sa lart ndodhen!
[13] Dhe ti thua: "Çfarë di Perëndia? A mund të gjykojë nëpërmjet territ të dendur?
[14] Re të dendura e mbulojnë dhe kështu nuk mund të shikojë, dhe shëtit mbi kupën e qiejve".
[15] A dëshiron ti të ndjekësh rrugën e lashtë të përshkruar prej kohe nga njerëzit e këqij,
[16] që e çuan larg para kohe, dhe themelin e të cilëve e mori një lum që vërshonte?
[17] Ata i thonin Perëndisë: "Largohu nga ne! Çfarë mund të na bëjë i Plotfuqishmi?".
[18] Megjithatë Perëndia ua kishte mbushur shtëpitë me të mira. Por unë u rri larg këshillave të të pabesëve.
[19] Të drejtët e shohin këtë dhe gëzohen, dhe i pafajmi tallet me ta;
[20] po, me siguri, armiqtë tanë po shkatërrohen, dhe zjarri po përpin atë që mbetet.
[21] Pajtohu, pra, me Perëndinë dhe do të kesh siguri; kështu do të kesh mirëqënie.
[22] Prano udhëzime nga goja e tij dhe shtjeri fjalët e tij në zemrën tënde.
[23] Në rast se kthehesh tek i Plotfuqishmi, do të rimëkëmbesh; në qoftë se largon paudhësinë nga çadrat e tua
[24] dhe u hedh arin në pluhur dhe arin e Ofirit ndër gurët e përroit,
[25] atëherë i Plotfuqishmi do të jetë ari yt, thesari yt prej argjendi.
[26] Sepse atëherë do të gjesh kënaqësinë tënde tek i Plotfuqishmi dhe do të ngresh fytyrën në drejtim të Perëndisë.
[27] Do t'i lutesh dhe ai do të të plotësojë dëshirën dhe ti do të realizosh kushtet që ke lidhur.
[28] Do të vendosësh një gjë dhe ajo do të dalë mbarë, dhe mbi udhën tënde do të shkëlqejë drita.
[29] Kur do të poshtërojnë, ti do të thuash: "Ngritja do të vijë". Ai do të përkrahë të përulurin
[30] dhe do të çlirojë edhe atë që nuk është i pafajmë; po, ai do të çlirohet nga shkaku i pastëtisë së duarve të tua".