[1] Ya Tuhan, Allah yang menyelamatkanku, aku telah berseru siang malam di hadapan-Mu.
[2] Biarlah doaku datang ke hadirat-Mu; condongkan telinga-Mu kepada seruanku.
[3] Kerana jiwaku dipenuhi kesusahan dan hidupku semakin hampir ke kubur.
[4] Aku dikira serupa dengan mereka yang masuk ke kubur; aku seperti orang yang tidak bermaya.
[5] Hanyut di antara orang mati, seperti orang terbunuh yang terbaring di dalam kubur, yang tidak Kauingati lagi, dan telah tersingkir daripada tangan-Mu.
[6] Engkau telah meletakkan aku di kubur paling dalam, dalam kegelapan, jauh di dalam.
[7] Kemurkaan-Mu berat menekanku; dan Engkau telah menimpakan segala azab-Mu seperti ombak ke atasku. Sela
[8] Engkau telah menjauhkan semua kenalanku daripadaku Engkau telah menjadikan aku jijik di mata mereka. Aku terkurung, tidak dapat keluar;
[9] mataku semakin pudar kerana kesakitan derita yang kutanggung. Ya Tuhan, aku telah berseru kepada-Mu setiap hari; aku telah menghulurkan tangan-Ku kepada-Mu.
[10] Akan Kaubuatkah mukjizat untuk orang mati? Akan bangkitkah orang mati lalu memuji-Mu? Sela
[11] Akan disebutkah kasih-Mu di kubur, atau kesetiaan-Mu di tempat Kemusnahan?
[12] Akan dikenalkah mukjizat-Mu dalam kegelapan, dan perbenaran-Mu di alam kelupaan?
[13] Tetapi kepada-Mu aku telah berseru, ya Tuhan; dan pada waktu pagi doaku datang ke hadirat-Mu.
[14] Ya Tuhan, mengapa Kausingkirkan jiwaku, mengapa Kausembunyikan wajah-Mu daripadaku?
[15] Aku telah ditimpa azab dan hampir mati sejak usia mudaku; aku menderita ketakutan kerana-Mu, aku resah gelisah.
[16] Kemurkaan-Mu yang dahsyat menimpaku; ketakutan kepada-Mu membinasakanku.
[17] Segalanya mengepungku sepanjang hari seperti air; segalanya menenggelamkan aku.
[18] Orang tersayang dan sahabat telah Kaujauhkan daripadaku; dan kenalanku dalam kegelapan.