[1] Ўғлим, сўзларимни асра, амрларимни дилингда сақла.
[2] Амрларимни сақлаб яша, таълимотимни кўз қорачиғингдек асра.
[3] Уларни бармоғингга боғла, юрагинг қаърига ёзиб қўй.
[4] Доноликни синглим, ақл–идрокни қардошим деб атагин.
[5] Улар сени зинокордан, тилёғлама бузуқ аёлдан асрайди.
[6] Уйимдаги дераза панжараси ортидан қарадим,
[7] содда ёшларнинг орасида, бир ақлсиз йигитни кўриб қолдим.
[8] Йигит кўчадан ўтиб, зинокор аёлнинг уйи томон кетаётган эди.
[9] Оқшом. Кеч. Тун қоронғи эди.
[10] Шунда фоҳишага ўхшаб кийинган, маккор ниятли аёл уни кутиб олгани чиқди.
[11] У шаллақи, ўжар, ҳеч қачон уйида турмайди.
[12] Бир қарасанг кўчада, бир қарасанг майдонда, яна бир қарасанг ҳар хил бурчакда турган бўлади.
[13] У йигитни қучоқлаб, ўпиб, беномусларча шундай деди:
[14] “Бугун қурбонлик келтирдим, ваъдаларимни бажардим.
[15] Шунинг учун сени кутиб олишга чиқдим, сени қидириб топдим.
[16] Тўшагимни Мисрдан келтирилган рангли мато билан безадим.
[17] Мирра, долчин ва алоэдан бўлган хушбўй атирлар сепдим.
[18] Қани, юр, тонгга қадар куёв–келиндай роҳат қилайлик, ҳузур–ҳаловат қилайлик.
[19] Эрим ҳозир уйда эмас, узоқ сафарга кетган.
[20] Бир ҳамён кумуш танга олиб кетган, ой тўлмагунча қайтиб келмайди.”
[21] Кўп ширин сўзлар ва мулойим гаплар билан у йигитни йўлдан урди.
[22] Йигит ўша заҳотиёқ, кушхонага кетаётган ҳўкиздай, тузоққа оёқ қўяётган кийикдай унинг орқасидан эргашди.
[23] У тузоққа кираётган қушдай, найза жигарига тегмагунча ҳаётини йўқотишини билмайди.
[24] Ўғилларим, менга қулоқ солиб, сўзларимга эътибор беринглар.
[25] Юрагингиз ўша аёлнинг йўлига бурилмасин, унинг сўқмоқларида адашманг.
[26] У кўпларни ҳалок қилди, қурбонлари ҳам кўп.
[27] Унинг уйи ўликлар диёрига етакловчи йўлдир, ўлимга олиб боради.