[1] Ўғилларим, отангизнинг панд–насиҳатларига қулоқ солинглар, эътибор бериб фаросатли бўлинглар.
[2] Сизларга яхши сабоқ бераман, сўзларимдан юз ўгирманглар.
[3] Мен ота–онамнинг ёлғиз, ёш ўғли эдим.
[4] Болалигимда отам менга шундай дерди: “Сўзларимни юрагингга жо қилиб, амрларимни бажаргин, шунда яшайсан.
[5] Доно бўл, идрокли бўл, уларни унутма, сўзларимдан чиқма.
[6] Доноликдан юз ўгирма, сени ҳимоя қилади, уни севгин, сени асрайди.
[7] Доноликнинг боши шудир, доно бўл, бор–йўғингни бериб бўлса ҳам, идрок ол.
[8] Уни ҳурмат қил, сени кўкка кўтаради. Уни қучгин, сени шон–шуҳратга эриштиради.
[9] Бошингга илтифот гулчамбари, шуҳрат тожини кийдиради.”
[10] Ўғлим, айтганларимга қулоқ солиб қабул қил, шунда умринг узоқ бўлади.
[11] Сенга донолик йўлларини ўргатдим, тўғри йўлдан олиб юрдим.
[12] Юрганингда тўсиққа учрамайсан, югурганингда қоқилмайсан.
[13] Йўл–йўриқларимни қаттиқ ушла, қўйиб юборма, уларни қўриқла, чунки улар ҳаётингдир.
[14] Фосиқнинг сўқмоқларига оёқ босма, ёвузлар йўлидан юрма.
[15] Ҳатто назар солма, ёнидан ҳам ўтма, қайрилиб узоқдан юргин.
[16] Чунки улар ёмонлик қилмасдан ухлай олмайди, бирортасига зарар келтирмагунча уйқулари келмайди.
[17] Улар фосиқлик нонини ейди, зўравонлик шаробини ичади.
[18] Солиҳнинг йўли тонгга ўхшайди, кун чиққунча тонг ёришаверади.
[19] Фосиқнинг йўли эса зулмат кабидир, нимага қоқилиб кетишини билмайди.
[20] Ўғлим, сўзларимни эшит, айтганларимга қулоқ сол.
[21] Уларни кўз олдингдан қочирма, юрагингнинг қаърида сақлагин.
[22] Чунки уларни топганларга ҳаёт, бутун тан–жонига малҳам бўлади.
[23] Бор кучинг билан қалбингни асра, чунки у ҳаёт булоғидир.
[24] Оғзингдан эгриликни, тилингдан айёрликни олиб ташла.
[25] Кўзларинг тўғрига қарасин, нигоҳинг олдингга қаратилган бўлсин.
[26] Тўғри йўлни танлаб юр, қадамингни ўйлаб бос.
[27] Ўнгга ҳам, чапга ҳам оғма, ёвузликдан узоқлаш.