[1] Қуйидагилар ҳам Сулаймоннинг ҳикматларидир. Бу ҳикматлар Яҳудо шоҳи Ҳизқиёнинг одамлари томонидан ёзиб олинган.
[2] Ишларни сирли қилиш — Худонинг шуҳрати, ишларни текшириб билиш эса шоҳ шарафидир.
[3] Осмон баланд, денгиз чуқур, шоҳнинг юраги ҳам шундай, уни тушуниш қийин.
[4] Кумушдан чиқиндини олиб ташла, ўшанда ундан яхши идиш ясалади.
[5] Фосиқни шоҳ олдидан чиқариб ташла, шунда шоҳнинг тахти ҳақиқат билан мустаҳкам бўлади.
[6] Шоҳнинг олдида ўзингни юқори қўйма, улуғ одамлар турганда тўрга чиқма.
[7] Чунки ўзинг кўриб турган асилзодалар олдида биров сени пойгакка туширгандан кўра, “Тўрга ўтинг” дегани яхшироқ.
[8] Шошилиб арз қилма, охирида қўшниларнинг олдида уялиб қолсанг нима бўлади?
[9] Қўшнингнинг ўзи билан гаплаш, сирни бошқаларга очма.
[10] Бўлмаса, эшитганлар сени уятга қўяди, номинг бир умрга ёмон бўлади.
[11] Ўз ўрнида айтилган сўз тилла узукка қўйилган ёқут кўздайдир.
[12] Дононинг танбеҳи тинглаган қулоққа тилла сирға ва олтин безакдайдир.
[13] Садоқатли хабарчи уни юборганларга жазирама ўрим пайтидаги салқин сувдайдир, хўжайинининг қалбини севинтиради.
[14] Қилмаган совғаси билан мақтанадиган одам ёмғирсиз булут ва шамол кабидир.
[15] Сабр–тоқат билан гапирилса амалдор ҳам кўнади, мулойим сўз тошни ҳам синдиради.
[16] Асал топсанг, етарлича егин, ортиқчаси қайт қилдиради.
[17] Қўшнингникига ҳадеб кираверма, бўлмаса сендан безиб, ёмон кўриб қолади.
[18] Ўзгага қарши сохта гувоҳлик берган одам болта, қилич, ўткир ўққа ўхшайди.
[19] Ташвишли кунда вафосизга суяниш синган тиш ва чўлоқ оёққа ишониш кабидир.
[20] Ғамгин одам олдида қўшиқ айтиш аёзда уст–бошини ечиб ташлагандай, жароҳатга сирка суртиш кабидир.
[21] Душманинг оч бўлса, овқат бер, чанқаган бўлса, сув ичир.
[22] Шунда унинг бошига ёнаётган чўғ йиққандай бўласан, Эгамиз эса сени тақдирлайди.
[23] Шимолдан эсадиган шамол жала, ғийбат эса ғазаб келтиради.
[24] Уришқоқ хотин билан кенг уйда яшагандан кўра, лой томнинг бир четида яшаган яхшироқ.
[25] Узоқ юртдан келган хушхабар чарчаган одамга совуқ сув кабидир.
[26] Фосиққа бош эгган солиҳ лойқаланган булоқ ва бузилган қудуқдайдир.
[27] Кўп асал ейиш яхши эмас, иззатталаб бўлиш ҳам ҳурмат келтирмайди.
[28] Ўзини тута олмайдиган одам деворсиз вайрона шаҳар кабидир.