[1] Ёлғон тарози Эгамиз учун жирканчдир, аниқ тарози тошлари эса Унинг қувончидир.
[2] Мағрурлик билан шармандалик келади, донолик эса камтарлар биландир.
[3] Тўғриларнинг софдиллиги йўл кўрсатса, хоинларнинг иккиюзламачилиги ҳалок қилади.
[4] Қиёмат кунида бойлик фойда бермайди, солиҳлик эса ўлимдан сақлайди.
[5] Покдилнинг солиҳлиги йўлини тўғрилайди, фосиқ эса фосиқлиги туфайли қоқилади.
[6] Тўғрининг солиҳлиги нажот беради, сотқин эса ёмон ниятлари туфайли тутилади.
[7] Ёвуз ўлса, орзу–умидлари ҳам ўлади, фосиқнинг ҳам хоҳиш–тилаклари поймол бўлади.
[8] Солиҳ ғам–ғуссадан қутулади, фосиқ эса ғамга дучор бўлади.
[9] Имонсиз ўз тили билан қўшнисини ҳалок қилади, солиҳ эса илм–маърифати туфайли нажот топади.
[10] Солиҳнинг иши юришса, эл–юрт қувонади, фосиқ ҳалок бўлса, тантана бўлади.
[11] Тўғри одамлар туфайли шаҳар гуллаб–яшнайди, фосиқнинг тилидан эса эл–юрт вайрон бўлади.
[12] Қўшнисини камситган ақлсиздир, идрокли сукут сақлайди.
[13] Ғийбатчи сирларни очади, содиқ эса сир сақлайди.
[14] Йўл–йўриқ кўрсатувчиси бўлмаган халқ ҳалок бўлади, маслаҳатчилар кўп бўлса, ғалаба келади.
[15] Бегонага кафиллик қилган кўп жабр кўради, кафил бўлишдан нафратланадиган эса тинчгина юради.
[16] Меҳрибон хотин иззат–ҳурмат топади, зўравон эса бойликдан бошқа ҳеч нарсага эришмайди.
[17] Шафқатли инсон ўз жонига манфаат келтиради, бағри тош эса ўзига зарар етказади.
[18] Худонинг йўлидан юрганлар ҳақиқий мукофотни, фосиқлар эса ёлғон мукофотни оладилар.
[19] Солиҳликни кўзлаган инсон ҳаётга, ёмонликни кўзлаган эса ўз ўлимига эришади.
[20] Эгри юрак Эгамизга жирканч, покларнинг ишлари эса Унинг қувончидир.
[21] Фосиқ асло жазосиз қолмайди, солиҳнинг эса авлодлари ҳам нажот топадилар.
[22] Чиройли, аммо фаросатсиз аёл, бурнига тилла сирға таққан чўчқа мисол.
[23] Солиҳнинг хоҳиши фақат эзгулик, фосиқнинг кутганлари эса қаҳр–ғазабдир.
[24] Баъзиларнинг қўли очиқ, аммо бойлиги кўпаяверади. Баъзилар ҳаддан ташқари тежамкор, аммо қашшоқлашаверади.
[25] Сахийнинг бири икки бўлади, бошқаларга яхшилик қилганнинг ўзи ҳам яхшилик кўради.
[26] Ғалласини қизғанганни халқ қарғайди, сотганларга эса барака ёғилади.
[27] Эзгуликка интилган илтифот топади, ёмонлик қидирганга эса ёмонлик келади.
[28] Бойлигига ишонган хонавайрон бўлади, солиҳ эса барг каби яшнайди.
[29] Ўз оиласига ғам–ташвиш келтирадиганлар мерос олмайди, нодонлар донога қул бўлади.
[30] Солиҳларнинг маҳсули — ҳаёт дарахти, оқилу донолар одамларнинг юрагидан жой олади.
[31] Дунёда солиҳ қанча тақдирланса, фосиқ билан гуноҳкор ундан ҳам кўпроқ жазоланади.