Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:45

[1] -

[3] Ya RAB, sana şükretmek, Ey Yüceler Yücesi, adını ilahilerle övmek, Sabah sevgini, Gece sadakatini, On telli sazla, çenk ve lirle duyurmak ne güzel!

[4] Çünkü yaptıklarınla beni sevindirdin, ya RAB, Ellerinin işi karşısında sevinç ilahileri okuyorum.

[5] Yaptıkların ne büyüktür, ya RAB, Düşüncelerin ne derin!

[6] Aptal insan bilemez, Budala akıl erdiremez:

[7] Kötüler mantar gibi bitse, Suçlular pıtrak gibi açsa bile, Bu onların sonsuza dek yok oluşu demektir.

[8] Ama sen sonsuza dek yücesin, ya RAB.

[9] Ya RAB, düşmanların kesinlikle, Evet, kesinlikle yok olacak, Suç işleyen herkes dağılacak.

[10] Beni yaban öküzü kadar güçlü kıldın, Taze zeytinyağını başıma döktün.

[11] Gözlerim düşmanlarımın bozgununu gördü, Kulaklarım bana saldıran kötülerin sonunu duydu.

[12] Doğru insan hurma ağacı gibi serpilecek, Lübnan sediri gibi yükselecek.

[13] RAB'bin evinde dikilmiş, Tanrımız'ın avlularında serpilecek.

[14] Böyleleri yaşlanınca da meyve verecek, Taptaze ve yeşil kalacaklar.

[15] "RAB doğrudur! Kayamdır benim! O'nda haksızlık bulunmaz!" diye duyuracaklar.

Mezmurlar — Chapters