[1] Ey Tanrı, kulaklarımızla duyduk, Atalarımız anlattı bize, Neler yaptığını onların gününde, eski günlerde.
[2] Elinle ulusları kovdun, Ama atalarımıza yer verdin; Halkları kırdın, Ama atalarımızın yayılmasını sağladın.
[3] Onlar ülkeyi kılıçla kazanmadılar, Kendi bilekleriyle zafere ulaşmadılar. Senin sağ elin, bileğin, yüzünün ışığı sayesinde oldu bu; Çünkü sen onları sevdin.
[4] Ey Tanrı, kralım sensin, Buyruk ver de Yakup soyu kazansın!
[5] Senin sayende düşmanlarımızı püskürteceğiz, Senin adınla karşıtlarımızı ezeceğiz.
[6] Çünkü ben yayıma güvenmem, Kılıcım da beni kurtarmaz;
[7] Ancak sensin bizi düşmanlarımızdan kurtaran, Bizden nefret edenleri utanca boğan.
[8] Her gün Tanrı'yla övünür, Sonsuza dek adına şükran sunarız. |iSela
[9] Ne var ki, reddettin bizi, aşağıladın, Artık ordularımızla savaşa çıkmıyorsun.
[10] Düşman karşısında bizi gerilettin, Bizden tiksinenler bizi soydu.
[11] Kasaplık koyuna çevirdin bizi, Ulusların arasına dağıttın.
[12] Yok pahasına sattın halkını, Üstelik satıştan hiçbir şey kazanmadan.
[13] Bizi komşularımızın yüzkarası, Çevremizdekilerin eğlencesi, alay konusu ettin.
[14] Ulusların diline düşürdün bizi, Gülüyor halklar halimize.
[15] Rezilliğim gün boyu karşımda, Utancımdan yerin dibine geçtim
[16] Hakaret ve sövgü duya duya, Öç almak isteyen düşman karşısında.
[17] Bütün bunlar başımıza geldi, Yine de seni unutmadık, Antlaşmana ihanet etmedik,
[18] Döneklik etmedik, Adımlarımız senin yolundan sapmadı.
[19] Oysa sen bizi ezdin, ülkemizi çakalların uğrağı ettin, Üstümüzü koyu karanlıkla örttün.
[20] Eğer Tanrımız'ın adını unutsaydık, Yabancı bir ilaha ellerimizi açsaydık,
[21] Tanrı bunu ortaya çıkarmaz mıydı? Çünkü O yürekteki gizleri bilir.
[22] Senin uğruna her gün öldürülüyoruz, Kasaplık koyun sayılıyoruz.
[23] Uyan, ya Rab! Niçin uyuyorsun? Kalk! Sonsuza dek terk etme bizi!
[24] Niçin yüzünü gizliyorsun? Neden mazlum halimizi, üzerimizdeki baskıyı unutuyorsun?
[25] Çünkü yere serildik, Bedenimiz toprağa yapıştı.
[26] Kalk, yardım et bize! Kurtar bizi sevgin uğruna!