<Mezmurlar 12

[1] Kurtar beni, ya RAB, sadık kulun kalmadı, Güvenilir insanlar yok oldu.

[2] Herkes birbirine yalan söylüyor, Dalkavukluk, ikiyüzlülük ediyor.

[3] Sustursun RAB dalkavukların ağzını, Büyüklenen dilleri.

[4] Onlar ki, "Dilimizle kazanırız, Dudaklarımız emrimizde, Kim bize efendilik edebilir?" derler.

[5] "Şimdi kalkacağım" diyor RAB, "Çünkü mazlumlar eziliyor, Yoksullar inliyor, Özledikleri kurtuluşu vereceğim onlara."

[6] RAB'bin sözleri pak sözlerdir; Toprak ocakta eritilmiş, Yedi kez arıtılmış gümüşe benzer.

[7] Sen onları koru, ya RAB, Bu kötü kuşaktan hep uzak tut!

[8] İnsanlar arasında alçaklık rağbet görünce, Kötüler her yanda dolaşır oldu.