Skip to content
Opens in a new window

[1] Ey Tanrı, kulak ver sesime yakındığım zaman, Hayatımı düşman korkusundan koru.

[2] Kötülerin gizli tasarılarından, O suçlu güruhun şamatasından esirge beni.

[3] Onlar dillerini kılıç gibi bilemiş, Acı sözlerini ok gibi hedefe yöneltmişler,

[4] Pusularından masum insanın üzerine atmak için. Ansızın vururlar, hiç çekinmeden.

[5] Birbirlerini kötülük yapmaya iter, Gizli tuzaklar tasarlarken, "Kim görecek?" derler.

[6] Haksızlık yapmayı düşünür, "Kusursuz bir plan yaptık!" derler. İnsanın içi ve yüreği derin bir sırdır, bilinmez.

[7] Ama Tanrı onlara ok atacak, Ansızın yaralanacaklar.

[8] Dilleri yüzünden yıkıma uğrayacaklar, Hallerini gören herkes alayla baş sallayacak.

[9] Bütün insanlar korkuya kapılacak, Tanrı'nın işini duyuracak, O'nun yaptıkları üzerinde düşünecekler.

[10] Doğru insan RAB'de sevinç bulacak, O'na sığınacak, Bütün temiz yürekliler O'nu övecek.

Mezmurlar — Chapters