Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:59

[1] Her zaman RAB'be övgüler sunacağım, Övgüsü dilimden düşmeyecek.

[2] RAB'le övünürüm, Mazlumlar işitip sevinsin!

[3] Benimle birlikte RAB'bin büyüklüğünü duyurun, Adını birlikte yüceltelim.

[4] RAB'be yöneldim, yanıt verdi bana, Bütün korkularımdan kurtardı beni.

[5] O'na bakanların yüzü ışıl ışıl parlar, Yüzleri utançtan kızarmaz.

[6] Bu mazlum yakardı, RAB duydu, Bütün sıkıntılarından kurtardı onu.

[7] RAB'bin meleği O'ndan korkanların çevresine ordugah kurar, Kurtarır onları.

[8] Tadın da görün, RAB ne iyidir, Ne mutlu O'na sığınan adama!

[9] RAB'den korkun, ey O'nun kutsalları, Çünkü O'ndan korkanın eksiği olmaz.

[10] Genç aslanlar bile aç ve muhtaç olur; Ama RAB'be yönelenlerden hiçbir iyilik esirgenmez.

[11] Gelin, ey çocuklar, dinleyin beni: Size RAB korkusunu öğreteyim.

[12] Kim yaşamdan zevk almak, İyi günler görmek istiyorsa,

[13] Dilini kötülükten, Dudaklarını yalandan uzak tutsun.

[14] Kötülükten sakının, iyilik yapın; Esenliği amaçlayın, ardınca gidin.

[15] RAB'bin gözleri doğru kişilerin üzerindedir, Kulakları onların yakarışına açıktır.

[16] RAB kötülük yapanlara karşıdır, Onların anısını yeryüzünden siler.

[17] Doğrular yakarır, RAB duyar; Bütün sıkıntılarından kurtarır onları.

[18] RAB gönlü kırıklara yakındır, Ruhu ezginleri kurtarır.

[19] Doğrunun dertleri çoktur, Ama RAB hepsinden kurtarır onu.

[20] Bütün kemiklerini korur, Hiçbiri kırılmaz.

[21] Kötü insanın sonu kötülükle biter, Cezasını bulur doğrulardan nefret edenler.

[22] RAB kullarını kurtarır, O'na sığınanların hiçbiri ceza görmez.

Mezmurlar — Chapters