<Mezmurlar 1

[1] Ne mutlu o insana ki, kötülerin öğüdüyle yürümez, Günahkârların yolunda durmaz, Alaycıların arasında oturmaz.

[2] Ancak zevkini RAB'bin Yasası'ndan alır Ve gece gündüz onun üzerinde derin derin düşünür.

[3] Böylesi akarsu kıyılarına dikilmiş ağaca benzer, Meyvesini mevsiminde verir, Yaprağı hiç solmaz. Yaptığı her işi başarır.

[4] Kötüler böyle değil, Rüzgarın savurduğu saman çöpüne benzerler.

[5] Bu yüzden yargılanınca aklanamaz, Doğrular topluluğunda yer bulamaz günahkârlar.

[6] Çünkü RAB doğruların yolunu gözetir, Kötülerin yolu ise ölüme götürür.