[1] Ya RAB, neden uzak duruyorsun, Sıkıntılı günlerde kendini gizliyorsun?
[2] Kötüler gururla mazlumları avlıyor, Mazlumlar kötülerin kurduğu tuzağa düşüyor.
[3] Kötü insan içindeki isteklerle övünür, Açgözlü insan RAB'be lanet okur, O'nu hor görür.
[4] Kendini beğenmiş kötü insan Tanrı'ya yönelmez, Hep, "Tanrı yok!" diye düşünür.
[5] Kötülerin yolları her zaman başarıya götürür. Öyle yücedir ki senin yargıların, Kötüler anlayamaz, düşmanına burun kıvırır.
[6] İçinden, "Ben sarsılmam" der, "Hiçbir zaman sıkıntıya düşmem."
[7] Ağzı lanet, hile ve zulüm dolu, Dilinin altında kötülük ve fesat saklı.
[8] Köylerin çevresinde pusu kurar, Masumu gizli yerlerde öldürür, Çaresizi sinsice gözler.
[9] Gizli yerlerde pusuya yatar Çalılıktaki aslan gibi, Kapmak için mazlumu bekler Ve ağına düşürüp yakalar.
[10] Kurbanları çaresiz çöker, Saldıranın üstün gücü altında ezilir.
[11] Kötü insan içinden, "Tanrı unuttu" der, "Örttü yüzünü, asla göremez."
[12] Kalk, ya RAB, kaldır elini, ey Tanrı! Mazlumları unutma!
[13] Neden kötü insan seni hor görsün, İçinden, "Tanrı hesap sormaz" desin?
[14] Oysa sen sıkıntı ve acı çekenleri görürsün, Yardım etmek için onları izlersin; Çaresizler sana dayanır, Öksüzün yardımcısı sensin.
[15] Kötünün, haksızın kolunu kır, Sormadık hesap kalmasın yaptığı kötülükten.
[16] RAB sonsuza dek kral kalacak, Uluslar O'nun ülkesinden temizlenecek.
[17] Mazlumların dileğini duyarsın, ya RAB, Yüreklendirirsin onları, Kulağın hep üzerlerinde;
[18] Öksüze, düşküne hakkını vermek için, Bir daha dehşet saçmasın ölümlü insan.