Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:48

[1] Kötülük edenlere kızıp üzülme, Suç işleyenlere özenme!

[2] Çünkü onlar ot gibi hemen solacak, Yeşil bitki gibi kuruyup gidecek.

[3] Sen RAB'be güven, iyilik yap, Ülkede otur, sadakatle çalış.

[4] RAB'den zevk al, O senin içindeki istekleri yerine getirecektir.

[5] Her şeyi RAB'be bırak, O'na güven, O gerekeni yapar.

[6] O senin doğruluğunu ışık gibi, Hakkını öğle güneşi gibi Aydınlığa çıkarır.

[7] RAB'bin önünde sakin dur, sabırla bekle; Kızıp üzülme işi yolunda olanlara, Kötü amaçlarına kavuşanlara.

[8] Kızmaktan kaçın, bırak öfkeyi, Üzülme, yalnız kötülüğe sürükler bu seni.

[9] Çünkü kötülerin kökü kazınacak, Ama RAB'be umut bağlayanlar ülkeyi miras alacak.

[10] Yakında kötünün sonu gelecek, Yerini arasan da bulunmayacak.

[11] Ama alçakgönüllüler ülkeyi miras alacak, Derin bir huzurun zevkini tadacak.

[12] Kötü insan doğru insana düzen kurar, Diş gıcırdatır.

[13] Ama Rab kötüye güler, Çünkü bilir onun sonunun geldiğini.

[14] Kılıç çekti kötüler, yaylarını gerdi, Mazlumu, yoksulu yıkmak, Doğru yolda olanları öldürmek için.

[15] Ama kılıçları kendi yüreklerine saplanacak, Yayları kırılacak.

[16] Doğrunun azıcık varlığı, Pek çok kötünün servetinden iyidir.

[17] Çünkü kötülerin gücü kırılacak, Ama doğrulara RAB destek olacak.

[18] RAB yetkinlerin her gününü gözetir, Onların mirası sonsuza dek sürecek.

[19] Kötü günde utanmayacaklar, Kıtlıkta karınları doyacak.

[20] Ama kötüler yıkıma uğrayacak; RAB'bin düşmanları kır çiçekleri gibi kuruyup gidecek, Duman gibi dağılıp yok olacak.

[21] Kötüler ödünç alır, geri vermez; Doğrularsa cömertçe verir.

[22] RAB'bin kutsadığı insanlar ülkeyi miras alacak, Lanetlediği insanların kökü kazınacak.

[23] RAB insana sağlam adım attırır, İnsanın yolundan hoşnut olursa.

[24] Düşse bile yıkılmaz insan, Çünkü elinden tutan RAB'dir.

[25] Gençtim, ömrüm tükendi, Ama hiç görmedim doğru insanın terk edildiğini, Soyunun ekmek dilendiğini.

[26] O hep cömertçe ödünç verir, Soyu kutsanır.

[27] Kötülükten kaç, iyilik yap; Sonsuz yaşama kavuşursun.

[28] Çünkü RAB doğruyu sever, Sadık kullarını terk etmez. Onlar sonsuza dek korunacak, Kötülerinse kökü kazınacak.

[29] Doğrular ülkeyi miras alacak, Orada sonsuza dek yaşayacak.

[30] Doğrunun ağzından bilgelik akar, Dilinden adalet damlar.

[31] Tanrısı'nın yasası yüreğindedir, Ayakları kaymaz.

[32] Kötü, doğruya pusu kurar, Onu öldürmeye çalışır.

[33] Ama RAB onu kötünün eline düşürmez, Yargılanırken mahkûm etmez.

[34] RAB'be umut bağla, O'nun yolunu tut, Ülkeyi miras almak üzere seni yükseltecektir. Kötülerin kökünün kazındığını göreceksin.

[35] Kötü ve acımasız adamı gördüm, İlk dikildiği toprakta yeşeren ağaç gibi Dal budak salıyordu;

[36] Geçip gitti, yok oldu, Aradım, bulunmaz oldu.

[37] Yetkin adamı gözle, doğru adama bak, Çünkü yarınlar barışseverindir.

[38] Ama başkaldıranların hepsi yok olacak, Kötülerin kökü kazınacak.

[39] Doğruların kurtuluşu RAB'den gelir, Sıkıntılı günde onlara kale olur.

[40] RAB onlara yardım eder, kurtarır onları, Kötülerin elinden alıp özgür kılar, Çünkü kendisine sığınırlar.

Mezmurlar — Chapters