[1] Ya RAB, benimle uğraşanlarla sen uğraş, Benimle savaşanlarla sen savaş!
[2] Al küçük kalkanla büyük kalkanı, Yardımıma koş!
[3] Kaldır mızrağını, kargını beni kovalayanlara, "Seni ben kurtarırım" de bana!
[4] Canıma kastedenler utanıp rezil olsun! Utançla geri çekilsin bana kötülük düşünenler!
[5] Rüzgarın sürüklediği saman çöpüne dönsünler, RAB'bin meleği artlarına düşsün!
[6] Karanlık ve kaygan olsun yolları, RAB'bin meleği kovalasın onları!
[7] Madem neden yokken bana gizli ağlar kurdular, Nedensiz çukur kazdılar,
[8] Başlarına habersiz felaket gelsin, Gizledikleri ağa kendileri tutulsun, Felakete uğrasınlar.
[9] O zaman RAB'de sevinç bulacağım, Beni kurtardığı için coşacağım.
[10] Bütün varlığımla şöyle diyeceğim: "Senin gibisi var mı, ya RAB, Mazlumu zorbanın elinden, Mazlumu ve yoksulu soyguncudan kurtaran?"
[11] Kötü niyetli tanıklar türüyor, Bilmediğim konuları soruyorlar.
[12] İyiliğime karşı kötülük ediyor, Yalnızlığa itiyorlar beni.
[13] -
[14] Oysa onlar hastalanınca ben çula sarınır, Oruç tutup alçakgönüllü olurdum. Duam yanıtsız kalınca, Bir dost, bir kardeş yitirmiş gibi dolaşırdım. Kederden belim bükülürdü, Annesi için yas tutan biri gibi.
[15] Ama ben sendeleyince toplanıp sevindiler, Toplandı bana karşı tanımadığım alçaklar, Durmadan didiklediler beni.
[16] Tanrıtanımaz, alaycı soytarılar gibi, Diş gıcırdattılar bana.
[17] Ne zamana dek seyirci kalacaksın, ya Rab? Kurtar canımı bunların saldırısından, Hayatımı bu genç aslanlardan!
[18] Büyük toplantıda sana şükürler sunacağım, Kalabalığın ortasında sana övgüler dizeceğim.
[19] Sevinmesin boş yere bana düşman olanlar, Göz kırpmasınlar birbirlerine Nedensiz benden nefret edenler.
[20] Çünkü barış sözünü etmez onlar, Kurnazca düzen kurarlar ülkenin sakin insanlarına.
[21] Beni suçlamak için ağızlarını ardına kadar açtılar: "Oh! Oh!" diyorlar, "İşte kendi gözümüzle gördük yaptıklarını!"
[22] Olup biteni sen de gördün, ya RAB, sessiz kalma, Ya Rab, benden uzak durma!
[23] Uyan, kalk savun beni, Uğraş hakkım için, ey Tanrım ve Rab'bim!
[24] Adaletin uyarınca haklı çıkar beni, ya RAB, Tanrım benim! Gülmesinler halime!
[25] Demesinler içlerinden: "Oh! İşte buydu dileğimiz!", Konuşmasınlar ardımdan: "Yedik başını!" diye.
[26] Utansın kötü halime sevinenler, Kızarsın yüzleri hepsinin; Gururla karşıma dikilenler Utanca, rezalete bürünsün.
[27] Benim haklı çıkmamı isteyenler, Sevinç çığlıkları atıp coşsunlar; Şöyle desinler sürekli: "Kulunun esenliğinden hoşlanan RAB yücelsin!"
[28] O zaman gün boyu adaletin, Övgülerin dilimden düşmeyecek.