[1] Ey Her Şeye Egemen RAB, Ne kadar severim konutunu!
[2] Canım senin avlularını özlüyor, İçim çekiyor, Yüreğim, bütün varlığım Sana, yaşayan Tanrı'ya sevinçle haykırıyor.
[3] Kuşlar bile bir yuva, Kırlangıç, yavrularını koyacak bir yer buldu Senin sunaklarının yanında, Ey Her Şeye Egemen RAB, Kralım ve Tanrım!
[4] Ne mutlu senin evinde oturanlara, Seni sürekli överler! |iSela
[5] Ne mutlu gücünü senden alan insana! Aklı hep Siyon'u ziyaret etmekte.
[6] Baka Vadisi'nden geçerken, Pınar başına çevirirler orayı, İlk yağmurlar orayı berekete boğar.
[7] Gittikçe güçlenir, Siyon'da Tanrı'nın huzuruna çıkarlar.
[8] Ya RAB, Her Şeye Egemen Tanrı, duamı dinle, Kulak ver, ey Yakup'un Tanrısı! |iSela
[9] Ey Tanrı, kalkanımıza bak, Meshettiğin krala lütfet!
[10] Senin avlularında bir gün, Başka yerdeki bin günden iyidir; Kötülerin çadırında yaşamaktansa, Tanrım'ın evinin eşiğinde durmayı yeğlerim.
[11] Çünkü RAB Tanrı bir güneş, bir kalkandır. Lütuf ve yücelik sağlar; Dürüstçe yaşayanlardan hiçbir iyiliği esirgemez.
[12] Ey Her Şeye Egemen RAB, Ne mutlu sana güvenen insana!