[1] RAB'be övgüler sun, ey gönlüm! Ya RAB Tanrım, ne ulusun! Görkem ve yücelik kuşanmışsın,
[2] Bir kaftana bürünür gibi ışığa bürünmüşsün. Gökleri bir çadır gibi geren,
[3] Evini yukarıdaki sular üzerine kuran, Bulutları kendine savaş arabası yapan, Rüzgarın kanatları üzerinde gezen,
[4] Rüzgarları kendine haberci, Yıldırımları hizmetkâr eden sensin.
[5] Yeryüzünü temeller üzerine kurdun, Asla sarsılmasın diye.
[6] Engini ona bir giysi gibi giydirdin, Sular dağların üzerinde durdu.
[7] Sen kükreyince sular kaçtı, Göğü gürletince hemen çekildi.
[8] Dağları aşıp derelere aktı, Onlar için belirlediğin yerlere doğru.
[9] Bir sınır koydun önlerine, Geçmesinler, gelip yeryüzünü bir daha kaplamasınlar diye.
[10] Vadilerde fışkırttığın pınarlar, Dağların arasından akar.
[11] Bütün kır hayvanlarını suvarır, Yaban eşeklerinin susuzluğunu giderirler.
[12] Kuşlar yanlarında yuva kurar, Dalların arasında ötüşürler.
[13] Gökteki evinden dağları sularsın, Yeryüzü işlerinin meyvesine doyar.
[14] Hayvanlar için ot, İnsanların yararı için bitkiler yetiştirirsin; İnsanlar ekmeğini topraktan çıkarsın diye,
[15] Yüreklerini sevindiren şarabı, Yüzlerini güldüren zeytinyağını, Güçlerini artıran ekmeği hep sen verirsin.
[16] RAB'bin ağaçları, Kendi diktiği Lübnan sedirleri suya doyar.
[17] Kuşlar orada yuva yapar, Leyleğin evi ise çamlardadır.
[18] Yüksek dağlar dağ keçilerinin uğrağı, Kayalar kaya tavşanlarının sığınağıdır.
[19] Mevsimleri göstersin diye ayı, Batacağı zamanı bilen güneşi yarattın.
[20] Karartırsın ortalığı, gece olur, Başlar kıpırdamaya orman hayvanları.
[21] Genç aslan av peşinde kükrer, Tanrı'dan yiyecek ister.
[22] Güneş doğunca İnlerine çekilir, yatarlar.
[23] İnsan işine gider, Akşama dek çalışmak için.
[24] Ya RAB, ne çok eserin var! Hepsini bilgece yaptın; Yeryüzü yarattıklarınla dolu.
[25] İşte uçsuz bucaksız denizler, İçinde kaynaşan sayısız canlılar, Büyük küçük yaratıklar.
[26] Orada gemiler dolaşır, İçinde oynaşsın diye yarattığın Livyatan da orada.
[27] Hepsi seni bekliyor, Yiyeceklerini zamanında veresin diye.
[28] Sen verince onlar toplar, Sen elini açınca onlar iyiliğe doyar.
[29] Yüzünü gizleyince dehşete kapılırlar, Soluklarını kesince ölüp toprak olurlar.
[30] Ruhun'u gönderince var olurlar, Yeryüzüne yeni yaşam verirsin.
[31] RAB'bin görkemi sonsuza dek sürsün! Sevinsin RAB yaptıklarıyla!
[32] O bakınca yeryüzü titrer, O dokununca dağlar tüter.
[33] Ömrümce RAB'be ezgiler söyleyecek, Var oldukça Tanrım'ı ilahilerle öveceğim.
[34] Düşüncem ona hoş görünsün, Sevincim RAB olsun!
[35] Tükensin dünyadaki günahlılar, Yok olsun artık kötüler! RAB'be övgüler sun, ey gönlüm! RAB'be övgüler sunun!