Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 2:25

[1] Ya RAB, sınayıp tanıdın beni.

[2] Oturup kalkışımı bilirsin, Niyetimi uzaktan anlarsın.

[3] Gittiğim yolu, yattığım yeri inceden inceye elersin, Bütün yaptıklarımdan haberin var.

[4] Daha sözü ağzıma almadan, Söyleyeceğim her şeyi bilirsin, ya RAB.

[5] Beni çepeçevre kuşattın, Elini üzerime koydun.

[6] Kaldıramam böylesi bir bilgiyi, Başa çıkamam, erişemem.

[7] Nereye gidebilirim senin Ruhun'dan, Nereye kaçabilirim huzurundan?

[8] Göklere çıksam, oradasın, Ölüler diyarına yatak sersem, yine oradasın.

[9] Seherin kanatlarını alıp uçsam, Denizin ötesine konsam,

[10] Orada bile elin yol gösterir bana, Sağ elin tutar beni.

[11] Desem ki, "Karanlık beni kaplasın, Çevremdeki aydınlık geceye dönsün."

[12] Karanlık bile karanlık sayılmaz senin için, Gece, gündüz gibi ışıldar, Karanlıkla aydınlık birdir senin için.

[13] İç varlığımı sen yarattın, Annemin rahminde beni sen ördün.

[14] Sana övgüler sunarım, Çünkü müthiş ve harika yaratılmışım. Ne harika işlerin var! Bunu çok iyi bilirim.

[15] Gizli yerde yaratıldığımda, Yerin derinliklerinde örüldüğümde, Bedenim senden gizli değildi.

[16] Henüz döl yatağındayken gözlerin gördü beni; Bana ayrılan günlerin hiçbiri gelmeden, Hepsi senin kitabına yazılmıştı.

[17] Hakkımdaki düşüncelerin ne değerli, ey Tanrı, Sayıları ne çok!

[18] Kum tanelerinden fazladır saymaya kalksam. Uyanıyorum, hâlâ seninleyim.

[19] Ey Tanrı, keşke kötüleri öldürsen! Ey eli kanlı insanlar, uzaklaşın benden!

[20] Çünkü senin için kötü konuşuyorlar, Adını kötüye kullanıyor düşmanların.

[21] Ya RAB, nasıl tiksinmem senden tiksinenlerden? Nasıl iğrenmem sana başkaldıranlardan?

[22] Onlardan tümüyle nefret ediyor, Onları düşman sayıyorum.

[23] Ey Tanrı, yokla beni, tanı yüreğimi, Sına beni, öğren kaygılarımı.

[24] Bak, seni gücendiren bir yönüm var mı, Öncülük et bana sonsuz yaşam yolunda!

Mezmurlar — Chapters