[1] -
[2] Ya RAB, Davut'un hatırı için, Çektiği bütün zorlukları, Sana nasıl ant içtiğini, Yakup'un güçlü Tanrısı'na adak adadığını anımsa:
[3] "Evime gitmeyeceğim, Yatağıma uzanmayacağım,
[4] Gözlerime uyku girmeyecek, Göz kapaklarım kapanmayacak,
[5] RAB'be bir yer, Yakup'un güçlü Tanrısı'na bir konut buluncaya dek."
[6] Antlaşma Sandığı'nın Efrata'da olduğunu duyduk, Onu Yaar kırlarında bulduk.
[7] "RAB'bin konutuna gidelim, Ayağının taburesi önünde tapınalım" dedik.
[8] Çık, ya RAB, yaşayacağın yere, Gücünü simgeleyen sandıkla birlikte.
[9] Kâhinlerin doğruluğu kuşansın, Sadık kulların sevinç çığlıkları atsın.
[10] Kulun Davut'un hatırı için, Meshettiğin krala yüz çevirme.
[11] RAB Davut'a kesin ant içti, Andından dönmez: "Senin soyundan birini tahtına oturtacağım.
[12] Eğer oğulların antlaşmama, Vereceğim öğütlere uyarlarsa, Onların oğulları da sonsuza dek Senin tahtına oturacak."
[13] Çünkü RAB Siyon'u seçti, Onu konut edinmek istedi.
[14] "Sonsuza dek yaşayacağım yer budur" dedi, "Burada oturacağım, çünkü bunu kendim istedim.
[15] Çok bereketli kılacağım erzağını, Yiyecekle doyuracağım yoksullarını.
[16] Kurtuluşla donatacağım kâhinlerini; Hep sevinç ezgileri söyleyecek sadık kulları.
[17] Burada Davut soyundan güçlü bir kral çıkaracağım, Meshettiğim kralın soyunu Işık olarak sürdüreceğim.
[18] Düşmanlarını utanca bürüyeceğim, Ama onun başındaki taç parıldayacak."