Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 2:28

[1] Ey doğru insanlar, RAB'be sevinçle haykırın! Dürüstlere O'nu övmek yaraşır.

[2] Lir çalarak RAB'be şükredin, On telli çenk eşliğinde O'nu ilahilerle övün.

[3] O'na yeni bir ezgi söyleyin, Sevinç çığlıklarıyla sazınızı konuşturun.

[4] Çünkü RAB'bin sözü doğrudur, Her işi sadakatle yapar.

[5] Doğruluğu, adaleti sever, RAB'bin sevgisi yeryüzünü doldurur.

[6] Gökler RAB'bin sözüyle, Gök cisimleri ağzından çıkan solukla yaratıldı.

[7] Deniz sularını bir araya toplar, Engin suları ambarlara depolar.

[8] Bütün yeryüzü RAB'den korksun, Dünyada yaşayan herkes O'na saygı duysun.

[9] Çünkü O söyleyince, her şey var oldu; O buyurunca, her şey belirdi.

[10] RAB ulusların planlarını bozar, Halkların tasarılarını boşa çıkarır.

[11] Ama RAB'bin planları sonsuza dek sürer, Yüreğindeki tasarılar kuşaklar boyunca değişmez.

[12] Ne mutlu Tanrısı RAB olan ulusa, Kendisi için seçtiği halka!

[13] RAB göklerden bakar, Bütün insanları görür.

[14] Oturduğu yerden, Yeryüzünde yaşayan herkesi gözler.

[15] Herkesin yüreğini yaratan, Yaptıkları her şeyi tartan O'dur.

[16] Ne büyük ordularıyla zafer kazanan kral var, Ne de büyük gücüyle kurtulan yiğit.

[17] Zafer için at boş bir umuttur, Büyük gücüne karşın kimseyi kurtaramaz.

[18] Ama RAB'bin gözü kendisinden korkanların, Sevgisine umut bağlayanların üzerindedir;

[19] Böylece onları ölümden kurtarır, Kıtlıkta yaşamalarını sağlar.

[20] Umudumuz RAB'dedir, Yardımcımız, kalkanımız O'dur.

[21] O'nda sevinç bulur yüreğimiz, Çünkü O'nun kutsal adına güveniriz.

[22] Madem umudumuz sende, Sevgin üzerimizde olsun, ya RAB!

Mezmurlar — Chapters