Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:25

[1] Ya RAB, ülkenden hoşnut kaldın, Yakup soyunu eski gönencine kavuşturdun.

[2] Halkının suçlarını bağışladın, Bütün günahlarını yok saydın. |iSela

[3] Bütün gazabını bir yana koydun, Kızgın öfkenden vazgeçtin.

[4] Ey bizi kurtaran Tanrı, bizi eski halimize getir, Bize karşı öfkeni dindir!

[5] Sonsuza dek mi öfkeleneceksin bize? Kuşaktan kuşağa mı sürdüreceksin öfkeni?

[6] Halkın sende sevinç bulsun diye Bize yeniden yaşam vermeyecek misin?

[7] Ya RAB, sevgini göster bize, Kurtarışını bağışla!

[8] Kulak vereceğim RAB Tanrı'nın ne diyeceğine; Halkına, sadık kullarına esenlik sözü verecek, Yeter ki, bir daha akılsızlık etmesinler.

[9] Evet, O kendisinden korkanları kurtarmak üzeredir, Görkemi ülkemizde yaşasın diye.

[10] Sevgiyle sadakat buluşacak, Doğrulukla esenlik öpüşecek.

[11] Sadakat yerden bitecek, Doğruluk gökten bakacak.

[12] Ve RAB iyi olan neyse, onu verecek, Toprağımızdan ürün fışkıracak.

[13] Doğruluk önüsıra yürüyecek, Adımları için yol yapacak.

Mezmurlar — Chapters