[1] Nedir uluslar arasındaki bu kargaşa, Neden boş düzenler kurar bu halklar?
[2] Dünyanın kralları saf bağlıyor, Hükümdarlar birleşiyor RAB'be ve meshettiği krala karşı.
[3] "Koparalım onların kayışlarını" diyorlar, "Atalım üzerimizden bağlarını."
[4] Göklerde oturan Rab gülüyor, Onlarla eğleniyor.
[5] Sonra öfkeyle uyarıyor onları, Gazabıyla dehşete düşürüyor
[6] Ve, "Ben kralımı Kutsal dağım Siyon'a oturttum" diyor.
[7] RAB'bin bildirisini ilan edeceğim: Bana, "Sen benim oğlumsun" dedi, "Bugün ben sana baba oldum.
[8] Dile benden, miras olarak sana ulusları, Mülk olarak yeryüzünün dört bucağını vereyim.
[9] Demir çomakla kıracaksın onları, Çömlek gibi parçalayacaksın."
[10] Ey krallar, akıllı olun! Ey dünya önderleri, ders alın!
[11] RAB'be korkuyla hizmet edin, Titreyerek sevinin.
[12] Oğulu öpün ki öfkelenmesin, Yoksa izlediğiniz yolda mahvolursunuz. Çünkü öfkesi bir anda alevleniverir. Ne mutlu O'na sığınanlara!