Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 2:05

[1] Ya RAB, bütün yüreğimle sana şükredeceğim, Yaptığın harikaların hepsini anlatacağım.

[2] Sende sevinç bulacak, coşacağım, Adını ilahilerle öveceğim, ey Yüceler Yücesi!

[3] Düşmanlarım geri çekilirken, Sendeleyip ölüyorlar senin önünde.

[4] Çünkü hakkımı, davamı sen savundun, Adil yargıç olarak tahta oturdun.

[5] Ulusları azarladın, kötüleri yok ettin, Sonsuza dek adlarını sildin.

[6] Yok olup gitti düşmanlar sonsuza dek, Kökünden söktün kentlerini, Anıları bile silinip gitti.

[7] Oysa RAB sonsuza dek egemenlik sürer, Yargı için kurmuştur tahtını;

[8] O yönetir doğrulukla dünyayı, O yargılar adaletle halkları.

[9] RAB ezilenler için bir sığınak, Sıkıntılı günlerde bir kaledir.

[10] Seni tanıyanlar sana güvenir, Çünkü sana yönelenleri hiç terk etmedin, ya RAB.

[11] Siyon'da oturan RAB'bi ilahilerle övün! Yaptıklarını halklar arasında duyurun!

[12] Çünkü dökülen kanın hesabını soran anımsar, Ezilenlerin feryadını unutmaz.

[13] Acı bana, ya RAB! Ey beni ölümün eşiğinden kurtaran, Benden nefret edenler yüzünden çektiğim sıkıntıya bak!

[14] Öyle ki, övgüye değer işlerini anlatayım, Siyon Kenti'nin kapılarında Sağladığın kurtuluşla sevineyim.

[15] Uluslar kendi kazdıkları kuyuya düştü, Ayakları gizledikleri ağa takıldı.

[16] Adil yargılarıyla RAB kendini gösterdi, Kötüler kendi kurdukları tuzağa düştü. |iHigayon |isela

[17] Kötüler ölüler diyarına gidecek, Tanrı'yı unutan bütün uluslar...

[18] Ama yoksul büsbütün unutulmayacak, Mazlumun umudu sonsuza dek kırılmayacak.

[19] Kalk, ya RAB! İnsan galip çıkmasın, Huzurunda yargılansın uluslar!

[20] Onlara dehşet saç, ya RAB! Sadece insan olduklarını bilsin uluslar. |iSela

Mezmurlar — Chapters