<Mezmurlar 137

[1] Babil ırmakları kıyısında oturup Siyon'u andıkça ağladık;

[2] Çevredeki kavaklara Lirlerimizi astık.

[3] Çünkü orada bizi tutsak edenler bizden ezgiler, Bize zulmedenler bizden şenlik istiyor, "Siyon ezgilerinden birini okuyun bize!" diyorlardı.

[4] Nasıl okuyabiliriz RAB'bin ezgisini El toprağında?

[5] Ey Yeruşalim, seni unutursam, Sağ elim kurusun.

[6] Seni anmaz, Yeruşalim'i en büyük sevincimden üstün tutmazsam, Dilim damağıma yapışsın!

[7] Yeruşalim'in düştüğü gün, "Yıkın onu, yıkın temellerine kadar!" Diyen Edomlular'ın tavrını anımsa, ya RAB.

[8] Ey sen, yıkılası Babil kızı, Bize yaptıklarını Sana ödetecek olana ne mutlu!

[9] Ne mutlu senin yavrularını tutup Kayalarda parçalayacak insana!