[1] RAB'be şükredin, çünkü O iyidir, Sevgisi sonsuzdur.
[2] Böyle desin RAB'bin kurtardıkları, Düşman pençesinden özgür kıldıkları,
[3] Doğudan, batıdan, kuzeyden, güneyden, Bütün ülkelerden topladıkları.
[4] Issız çöllerde dolaştılar, Yerleşecekleri kente giden bir yol bulamadılar.
[5] Aç, susuz, Sefil oldular.
[6] O zaman sıkıntı içinde RAB'be yakardılar, RAB kurtardı onları dertlerinden.
[7] Yerleşecekleri bir kente varıncaya dek, Onlara doğru yolda öncülük etti.
[8] Şükretsinler RAB'be sevgisi için, İnsanlar yararına yaptığı harikalar için.
[9] Çünkü O susamış canın susuzluğunu giderir, Aç canı iyiliklerle doyurur.
[10] Zincire vurulmuş, acıyla kıvranan tutsaklar, Karanlıkta, zifiri karanlıkta oturmuştu.
[11] Çünkü Tanrı'nın buyruklarına karşı çıkmışlardı, Küçümsemişlerdi Yüceler Yücesi'nin öğüdünü.
[12] Ağır işlerle hayatı onlara zehir etti, Çöktüler, yardım eden olmadı.
[13] O zaman sıkıntı içinde RAB'be yakardılar, RAB kurtardı onları dertlerinden;
[14] Çıkardı karanlıktan, zifiri karanlıktan, Kopardı zincirlerini.
[15] Şükretsinler RAB'be sevgisi için, İnsanlar yararına yaptığı harikalar için!
[16] Çünkü tunç kapıları kırdı, Demir kapı kollarını parçaladı O.
[17] Cezalarını buldu aptallar, Suçları, isyanları yüzünden.
[18] İğrenir olmuşlardı bütün yemeklerden, Ölümün kapılarına yaklaşmışlardı.
[19] O zaman sıkıntı içinde RAB'be yakardılar, RAB kurtardı onları dertlerinden.
[20] Sözünü gönderip iyileştirdi onları, Kurtardı ölüm çukurundan.
[21] Şükretsinler RAB'be sevgisi için, İnsanlar yararına yaptığı harikalar için!
[22] Şükran kurbanları sunsunlar Ve sevinç çığlıklarıyla duyursunlar O'nun yaptıklarını!
[23] Gemilerle denize açılanlar, Okyanuslarda iş yapanlar,
[24] RAB'bin işlerini, Derinliklerde yaptığı harikaları gördüler.
[25] Çünkü O buyurunca şiddetli bir fırtına koptu, Dalgalar şaha kalktı.
[26] Göklere yükselip diplere indi gemiler, Sıkıntıdan canları burunlarına geldi gemicilerin,
[27] Sarhoş gibi sallanıp sendelediler, Ustalıkları işe yaramadı.
[28] O zaman sıkıntı içinde RAB'be yakardılar, RAB kurtardı onları dertlerinden.
[29] Fırtınayı limanlığa çevirdi, Yatıştı dalgalar;
[30] Rahatlayınca sevindiler, Diledikleri limana götürdü RAB onları.
[31] Şükretsinler RAB'be sevgisi için, İnsanlar yararına yaptığı harikalar için!
[32] Yüceltsinler O'nu halk topluluğunda, Övgüler sunsunlar ileri gelenlerin toplantısında.
[33] Irmakları çöle çevirir, Pınarları kurak toprağa,
[34] Verimli toprağı çorak alana, Orada yaşayanların kötülüğü yüzünden.
[35] Çölü su birikintisine çevirir, Kuru toprağı pınara.
[36] Açları yerleştirir oraya; Oturacak bir kent kursunlar,
[37] Tarlalar ekip bağlar diksinler, Bol ürün alsınlar diye.
[38] RAB'bin kutsamasıyla, Çoğaldılar alabildiğine, Eksiltmedi hayvanlarını.
[39] Sonra azaldılar, alçaldılar, Baskı, sıkıntı ve acı yüzünden.
[40] RAB rezalet saçtı soylular üzerine, Yolu izi belirsiz bir çölde dolaştırdı onları.
[41] Ama yoksulu sefaletten kurtardı, Davar sürüsü gibi çoğalttı ailelerini.
[42] Doğru insanlar görüp sevinecek, Kötülerse ağzını kapayacak.
[43] Aklı olan bunları göz önünde tutsun, RAB'bin sevgisini dikkate alsın.