Skip to content
Opens in a new window

[1] Günah fısıldar kötü insana, Yüreğinin dibinden: Tanrı korkusu yoktur onda.

[2] Kendini öyle beğenmiş ki, Suçunu görmez, ondan tiksinmez.

[3] Ağzından kötülük ve yalan akar, Akıllanmaktan, iyilik yapmaktan vazgeçmiş.

[4] Yatağında bile fesat düşünür, Olumsuz yolda direnir, reddetmez kötülüğü.

[5] Ya RAB, sevgin göklere, Sadakatin gökyüzüne erişir.

[6] Doğruluğun ulu dağlara benzer, Adaletin uçsuz bucaksız enginlere. İnsanı da, hayvanı da koruyan sensin, ya RAB.

[7] Sevgin ne değerli, ey Tanrı! Kanatlarının gölgesine sığınır insanoğlu.

[8] Evindeki bolluğa doyarlar, Zevklerinin ırmağından içirirsin onlara.

[9] Çünkü yaşam kaynağı sensin, Senin ışığınla aydınlanırız.

[10] Sürekli göster Seni tanıyanlara sevgini, Yüreği temiz olanlara doğruluğunu.

[11] Gururlunun ayağı bana varmasın, Kötülerin eli beni kovmasın.

[12] Kötülük yapanlar oracıkta düştüler, Yıkıldılar, kalkamazlar artık.

Mezmurlar — Chapters