[1] Yüksek sesle Tanrı'ya yakarıyorum, Haykırıyorum beni duysun diye.
[2] Sıkıntılı günümde Rab'be yönelir, Gece hiç durmadan ellerimi açarım, Gönlüm avunmaz bir türlü.
[3] Tanrı'yı anımsayınca inlerim, Düşündükçe içim daralır. |iSela
[4] Açık tutuyorsun göz kapaklarımı, Sıkıntıdan konuşamıyorum.
[5] Geçmiş günleri, Yıllar öncesini düşünüyorum.
[6] Gece ilahilerimi anacağım, Kendi kendimle konuşacağım, İnceden inceye soracağım:
[7] "Rab sonsuza dek mi bizi reddedecek? Lütfunu bir daha göstermeyecek mi?
[8] Sevgisi sonsuza dek mi yok oldu? Sözü geçerli değil mi artık?
[9] Tanrı unuttu mu acımayı? Sevecenliğinin yerini öfke mi aldı?" |iSela
[10] Sonra kendi kendime, "İşte benim derdim bu!" dedim, "Yüceler Yücesi gücünü göstermiyor artık."
[11] RAB'bin işlerini anacağım, Evet, geçmişteki harikalarını anacağım.
[12] Yaptıkları üzerinde derin derin düşüneceğim, Bütün işlerinin üzerinde dikkatle duracağım.
[13] Ey Tanrı, yolun kutsaldır! Hangi ilah Tanrı kadar uludur?
[14] Harikalar yaratan Tanrı sensin, Halklar arasında gücünü gösterdin.
[15] Güçlü bileğinle kendi halkını, Yakup ve Yusuf oğullarını kurtardın. |iSela
[16] Sular seni görünce, ey Tanrı, Sular seni görünce çalkalandı, Enginler titredi.
[17] Bulutlar suyunu boşalttı, Gökler gürledi, Her yanda okların uçuştu.
[18] Kasırgada gürleyişin duyuldu, Şimşekler dünyayı aydınlattı, Yer titreyip sarsıldı.
[19] Kendine denizde, Derin sularda yollar açtın, Ama ayak izlerin belli değildi.
[20] Musa ve Harun'un eliyle Halkını bir sürü gibi güttün.