[1] Yüceler Yücesi'nin barınağında oturan, Her Şeye Gücü Yeten'in gölgesinde barınır.
[2] "O benim sığınağım, kalemdir" derim RAB için, "Tanrım'dır, O'na güvenirim."
[3] Çünkü O seni avcı tuzağından, Ölümcül hastalıktan kurtarır.
[4] Seni kanatlarının altına alır, Onların altına sığınırsın. O'nun sadakati senin kalkanın, siperin olur.
[5] -
[6] Ne gecenin dehşetinden korkarsın, Ne gündüz uçan oktan, Ne karanlıkta dolaşan hastalıktan, Ne de öğleyin yok eden kırgından.
[7] Yanında bin kişi, Sağında on bin kişi kırılsa bile, Sana dokunmaz.
[8] Sen yalnız kendi gözlerinle seyredecek, Kötülerin cezasını göreceksin.
[9] Sen RAB'bi kendine sığınak, Yüceler Yücesi'ni konut edindiğin için,
[10] Başına kötülük gelmeyecek, Çadırına felaket yaklaşmayacak.
[11] Çünkü Tanrı meleklerine buyruk verecek, Gideceğin her yerde seni korusunlar diye.
[12] Elleri üzerinde taşıyacaklar seni, Ayağın bir taşa çarpmasın diye.
[13] Aslanın, kobranın üzerine basıp geçeceksin, Genç aslanı, yılanı çiğneyeceksin.
[14] "Beni sevdiği için Onu kurtaracağım" diyor RAB, "Beni iyi tanıdığı için Ona kale olacağım.
[15] Bana seslenince onu yanıtlayacağım, Sıkıntıda onun yanında olacağım, Kurtarıp yücelteceğim onu.
[16] Onu uzun ömürle doyuracak, Ona kurtarışımı göstereceğim."