Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 2:31

[1] Ey Tanrı, adaletini krala, Doğruluğunu kral oğluna armağan et.

[2] Senin halkını doğrulukla, Mazlum kullarını adilce yargılasın!

[3] Dağlar, tepeler, Halka adilce gönenç getirsin!

[4] Mazlumlara hakkını versin, Yoksulların çocuklarını kurtarsın, Zalimleriyse ezsin!

[5] Güneş ve ay durdukça, Kral kuşaklar boyunca yaşasın;

[6] Yeni biçilmiş çayıra düşen yağmur gibi, Toprağı sulayan bereketli yağmurlar gibi olsun!

[7] Onun günlerinde doğruluk serpilip gelişsin, Ay ışıdığı sürece esenlik artsın!

[8] Egemenlik sürsün denizden denize, Fırat'tan yeryüzünün ucuna dek!

[9] Çöl kabileleri diz çöksün önünde, Düşmanları toz yalasın.

[10] Tarşiş'in ve kıyı ülkelerinin kralları Ona haraç getirsin, Saba ve Seva kralları armağanlar sunsun!

[11] Bütün krallar önünde yere kapansın, Bütün uluslar ona kulluk etsin!

[12] Çünkü yardım isteyen yoksulu, Dayanağı olmayan düşkünü o kurtarır.

[13] Yoksula, düşküne acır, Düşkünlerin canını kurtarır.

[14] Baskıdan, zorbalıktan özgür kılar onları, Çünkü onun gözünde onların kanı değerlidir.

[15] Yaşasın kral! Ona Saba altını versinler; Durmadan dua etsinler onun için, Gün boyu onu övsünler!

[16] Ülkede bol buğday olsun, Dağ başlarında dalgalansın! Başakları Lübnan gibi verimli olsun, Kent halkı ot gibi serpilip çoğalsın!

[17] Kralın adı sonsuza dek yaşasın, Güneş durdukça adı var olsun, Onun aracılığıyla insanlar kutsansın, Bütün uluslar "Ne mutlu ona" desin!

[18] RAB Tanrı'ya, İsrail'in Tanrısı'na övgüler olsun, Harikalar yaratan yalnız O'dur.

[19] Yüce adına sonsuza dek övgüler olsun, Bütün yeryüzü O'nun yüceliğiyle dolsun! Amin! Amin!

[20] İşay oğlu Davut'un duaları burada bitiyor.

Mezmurlar — Chapters