Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 0:41

[1] RAB çobanımdır, Eksiğim olmaz.

[2] Beni yemyeşil çayırlarda yatırır, Sakin suların kıyısına götürür.

[3] İçimi tazeler, Adı uğruna bana doğru yollarda öncülük eder.

[4] Karanlık ölüm vadisinden geçsem bile, Kötülükten korkmam. Çünkü sen benimlesin. Çomağın, değneğin güven verir bana.

[5] Düşmanlarımın önünde bana sofra kurarsın, Başıma yağ sürersin, Kâsem taşıyor.

[6] Ömrüm boyunca yalnız iyilik ve sevgi izleyecek beni, Hep RAB'bin evinde oturacağım.

Mezmurlar — Chapters