[1] Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin? Niçin bana yardım etmekten, Haykırışıma kulak vermekten uzak duruyorsun?
[2] Ey Tanrım, gündüz sesleniyorum, yanıt vermiyorsun, Gece sesleniyorum, yine rahat yok bana.
[3] Oysa sen kutsalsın, İsrail'in övgüleri üzerine taht kuran sensin.
[4] Sana güvendiler atalarımız, Sana dayandılar, onları kurtardın.
[5] Sana yakarıp kurtuldular, Sana güvendiler, aldanmadılar.
[6] Ama ben insan değil, toprak kurduyum, İnsanlar beni küçümsüyor, halk hor görüyor.
[7] Beni gören herkes alay ediyor, Sırıtıp baş sallayarak diyorlar ki,
[8] "Sırtını RAB'be dayadı, kurtarsın bakalım onu, Madem onu seviyor, yardım etsin!"
[9] Oysa beni ana rahminden çıkaran, Ana kucağındayken sana güvenmeyi öğreten sensin.
[10] Doğuşumdan beri sana teslim edildim, Ana rahminden beri Tanrım sensin.
[11] Benden uzak durma! Çünkü sıkıntı yanıbaşımda, Yardım edecek kimse yok.
[12] Boğalar kuşatıyor beni, Azgın Başan boğaları sarıyor çevremi.
[13] Kükreyerek avını parçalayan aslanlar gibi Ağızlarını açıyorlar bana.
[14] Su gibi dökülüyorum, Bütün kemiklerim oynaklarından çıkıyor; Yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.
[15] Gücüm çömlek parçası gibi kurudu, Dilim damağıma yapışıyor; Beni ölüm toprağına yatırdın.
[16] Köpekler kuşatıyor beni, Kötüler sürüsü çevremi sarıyor, Ellerimi, ayaklarımı deliyorlar.
[17] Bütün kemiklerimi sayar oldum, Gözlerini dikmiş, bana bakıyorlar.
[18] Giysilerimi aralarında paylaşıyor, Elbisem için kura çekiyorlar.
[19] Ama sen, ya RAB, uzak durma; Ey gücüm benim, yardımıma koş!
[20] Canımı kılıçtan, Biricik hayatımı köpeğin pençesinden kurtar!
[21] Kurtar beni aslanın ağzından, Yaban öküzlerinin boynuzundan. Yanıt ver bana!
[22] Adını kardeşlerime duyurayım, Topluluğun ortasında sana övgüler sunayım:
[23] Ey sizler, RAB'den korkanlar, O'na övgüler sunun! Ey Yakup soyu, O'nu yüceltin! Ey İsrail soyu, O'na saygı gösterin!
[24] Çünkü O mazlumun çektiği sıkıntıyı hafife almadı, Ondan tiksinmedi, yüz çevirmedi; Kendisini yardıma çağırdığında ona kulak verdi.
[25] Övgü konum sen olacaksın büyük toplulukta, Senden korkanların önünde yerine getireceğim adaklarımı.
[26] Yoksullar yiyip doyacak, RAB'be yönelenler O'na övgü sunacak. Sonsuza dek ömrünüz tükenmesin!
[27] Yeryüzünün dört bucağı anımsayıp RAB'be dönecek, Ulusların bütün soyları O'nun önünde yere kapanacak.
[28] Çünkü egemenlik RAB'bindir, Ulusları O yönetir.
[29] Yeryüzündeki bütün zenginler doyacak Ve O'nun önünde yere kapanacak, Toprağa gidenler, Ölümlerine engel olamayanlar, Eğilecekler O'nun önünde.
[30] Gelecek kuşaklar O'na kulluk edecek, Rab yeni kuşaklara anlatılacak.
[31] O'nun kurtarışını, "Rab yaptı bunları" diyerek, Henüz doğmamış bir halka duyuracaklar.