Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:10

[1] Seni çağırıyorum, ya RAB, yardımıma koş! Sana yakarınca sesime kulak ver!

[2] Duam önünde yükselen buhur gibi, El açışım akşam sunusu gibi kabul görsün!

[3] Ya RAB, ağzıma bekçi koy, Dudaklarımın kapısını koru!

[4] Yüreğim kötülüğe eğilim göstermesin, Suç işleyenlerin fesadına bulaşmayayım; Onların nefis yemeklerini tatmayayım.

[5] Doğru insan bana vursa, iyilik sayılır, Azarlasa, başa sürülen yağ gibidir, Başım reddetmez onu. Çünkü duam hep kötülere karşıdır.

[6] Önderleri kayalardan aşağı atılınca, Dinleyecekler tatlı sözlerimi.

[7] Sabanla sürülüp yarılmış toprak gibi, Saçılmış kemiklerimiz ölüler diyarının ağzına.

[8] Ancak gözlerim sende, ey Egemen RAB, Sana sığınıyorum, beni savunmasız bırakma!

[9] Koru beni kurdukları tuzaktan, Suç işleyenlerin kapanlarından.

[10] Ben güvenlik içinde geçip giderken, Kendi ağlarına düşsün kötüler.

Mezmurlar — Chapters