Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:19

[1] Ne mutlu isyanı bağışlanan, Günahı örtülen insana!

[2] Suçu RAB tarafından sayılmayan, Ruhunda hile bulunmayan insana ne mutlu!

[3] Sustuğum sürece Kemiklerim eridi, Gün boyu inlemekten.

[4] Çünkü gece gündüz Elin üzerimde ağırlaştı. Dermanım tükendi yaz sıcağında gibi. |iSela

[5] Günahımı açıkladım sana, Suçumu gizlemedim. "RAB'be isyanımı itiraf edeceğim" deyince, Günahımı, suçumu bağışladın. |iSela

[6] Bu nedenle her sadık kulun Ulaşılır olduğun zaman sana dua etsin. Engin sular taşsa bile ona erişemez.

[7] Sığınağım sensin, Beni sıkıntıdan korur, Çevremi kurtuluş ilahileriyle kuşatırsın. |iSela

[8] Eğiteceğim seni, gideceğin yolu göstereceğim, Öğüt vereceğim sana, Gözüm sendedir.

[9] At ya da katır gibi anlayışsız olmayın; Onları idare etmek için gem ve dizgin gerekir, Yoksa sana yaklaşmazlar.

[10] Kötülerin acısı çoktur, Ama RAB'be güvenenleri O'nun sevgisi kuşatır.

[11] Ey doğru insanlar, sevinç kaynağınız RAB olsun, coşun; Ey yüreği temiz olanlar, Hepiniz sevinç çığlıkları atın!

Mezmurlar — Chapters