Skip to content
Opens in a new window

[1] Мин әйткән сүзләрне, углым, онытма, үгет-нәсыйхәтләремне күңелең түрендә сакла.

[2] Нәсыйхәтләремә тугры булып яшә; минем өйрәтүемне күз алмасыдай кадерләп сакла.

[3] Аларны бармакларыңа урап бәйлә, йөрәгеңә язып куй.

[4] Зирәклеккә «кыз кардәшем» диген, ә акылга «туганым» дип эндәш.

[5] Шулчак син башка берәү хатынының да, юмакай телле чит-ят хатынның да вәсвәсәсенә бирелмәссең.

[6] Бервакыт мин, төнге караңгылык төшә башлаган кичке эңгер-меңгер вакытта, өем тәрәзәсеннән рәшәткә аша урамга карап тора идем.

[7] Шулчак күрдем: кичке эңгер төшеп, караңгылана башлагач, жилбәзәк бер егет тәҗрибәсез яшь кешеләр төркеменнән аерылды да мәйдан аша урамны кисеп чыкты һәм ирле хатын яши торган өйгә таба юнәлде.

[10] Ул арада өй ишегендә фахишәләрчә киенгән хәйләкәр хуҗа хатын күренде.

[11] Аяклары өйдән чыгып китәргә җайланып торган, шау-шулы һәм тотнаксыз бер хатын иде ул.

[12] Урамдамы, мәйданнардамы – һәркайда, һәр почмакта ул мәкерле эшләр корып йөри иде.

[13] Менә ул, егетне каршылап, аны кочаклап үпте һәм оятсыз кыяфәт белән аңа болай диде:

[14] – Татулык корбаны китереп, бүген менә үземнең нәзеремне үтәдем.

[15] Шуның өчен, сине күрим дип, каршыларга чыктым һәм теләгәнемне таптым.

[16] Ятагыма асыл келәмнәр, Мисыр парчалары җәйдем.

[17] Ятагыма мирра, сабур, дарчин хушбуйлары сиптем.

[18] Әйдә, кер, иртәнгә кадәр күңел ачарбыз, сөешеп ләззәтләнербез.

[19] Чөнки ирем өйдә юк – ул ерак сәфәргә китте.

[20] Үзе белән бер янчык көмеш алды; ай тулганда гына кайтачак.

[21] Хатын, үзенең шушы ягымлы, җылы-йомшак сүзләре белән мавыктырып, егетне тәмам үзенә җәлеп итте.

[22] Һәм егет, сугым үгезе кебек, ук каршына атылып чыккан болан кебек,

[23] аучы тозагына очып кергән кош кебек, һәлак буласын абайламыйча хатын артыннан иярде.

[24] Шуңа күрә, и угылларым, мине тыңлагыз, сүзләремә дикъкать итегез.

[25] Күңелең чит-ят хатын мәкеренә алданмасын, аның бозык сукмакларында адашып йөрмәсен.

[26] Чөнки андый хатын күпләрне бәлагә төшерде, күп могтәбәрләрнең үлеменә сәбәпче булды.

[27] Чит-ят хатынның өе – кешене үлем йортына, һәлакәткә илтә торган юл башыдыр.

Сөләйман патшаның гыйбрәтле сүзләре — Chapters