[1] דער רשע לױפֿט װען קײנער יאָגט נישט, אָבער די צדיקים זײַנען זיכער װי אַ יונגער לײב.
[2] דורך דעם פֿאַרברעך פֿון אַ לאַנד זײַנען פֿיל אירע האַרן, אָבער דורך אַ פֿאַרשטאַנדיקן מאַן װאָס װײס, האַלט אָן לאַנג דער באַשטאַנד.
[3] אַן אָרעמאַן װאָס דריקט די שװאַכע, איז אַ שלאַקסרעגן װאָס לאָזט אָן ברױט.
[4] די װאָס פֿאַרלאָזן די תּורה, לױבן די רשעים, אָבער די װאָס היטן די תּורה, קריגן זיך מיט זײ.
[5] שלעכטע מענטשן פֿאַרשטײען נישט גערעכטיקײט, אָבער די װאָס זוכן ה׳, פֿאַרשטײען אַלץ.
[6] בעסער אַן אָרעמאַן װאָס גײט מיט זײַן ערלעכקײט, אײדער דער װאָס זײַנע װעגן זײַנען קרום, און ער איז אַן עושר.
[7] אַ פֿאַרשטאַנדיקער זון היט די לערנונג, אָבער דער װאָס חבֿרט זיך מיט פֿרעסערס, פֿאַרשעמט זײַן פֿאָטער.
[8] דער װאָס מערט זײַן פֿאַרמעג דורך צינדזן און מערונג, זאַמלט עס פֿאַר דעם װאָס װעט שענקען צו אָרימע.
[9] דער װאָס קערט אָפּ זײַן אױער פֿון צו הערן די לערנונג, איז אַפֿילו זײַן תּפֿילה אַן אומװערדיקײט.
[10] דער װאָס פֿאַרפֿירט די רעכטפֿאַרטיקע אױף אַ שלעכטן װעג, װעט ער אַרײַנפֿאַלן אין זײַן אײגענער גרוב, און די ערלעכע װעלן אַרבן גוטס.
[11] דער רײַכער מאַן איז אַ חכם אין זײַנע אױגן, אָבער דער קלוגע אָרעמאַן פֿאָרשט אים דורך.
[12] אַז צדיקים פֿרײען זיך איז אַ גרױסע גדוּלה, אָבער אַז רשעים קומען אױף, מוז מען זוכן אַ מענטשן.
[13] דער װאָס פֿאַרדעקט זײַנע זינד, װעט נישט באַגליקן, אָבער דער װאָס איז זיך מודה און פֿאַרלאָזט זײ, װעט דערבאַרעמט װערן.
[14] װױל צו דעם מענטשן װאָס פֿאָרכט תּמיד, און דער װאָס מאַכט האַרט זײַן האַרץ װעט אַרײַנפֿאַלן אין בײז.
[15] אַ ברומיקער לײב, און אַ הונגעריקער בער, איז אַ רשע װאָס געװעלטיקט איבער אָרים פֿאָלק.
[16] אַ פֿירשט פֿעליק אין שׂכל איז גרױס אין רױבערײַען; און דער װאָס האָט פֿײַנט אומערלעכן געװין איז מַאֲריך-ימים.
[17] אַ מענטש װאָס האָט אױף זיך דאָס בלוט פֿון אַ נפֿש, װעט לױפֿן ביזן גרוב, מע װעט אים נישט בײַשטײן.
[18] דער װאָס גײט ערלעך װעט געהאָלפֿן װערן, און דער װאָס זײַנע װעגן זײַנען קרום, װעט פֿאַלן מיט אײן מאָל.
[19] דער װאָס באַאַרבעט זײַן ערד װעט האָבן ברױט צו זאַט, און דער װאָס יאָגט זיך נאָך פּוסטע זאַכן װעט זאַט זײַן מיט דלות.
[20] אַן ערלעכער מענטש קריגט פֿיל ברכות, אָבער דער װאָס װיל גיך רײַך װערן װעט נישט אָפּקומען גלאַט.
[21] פֿון שאַנעװען קומט נישט אַרױס קײן גוטס, אָבער אום אַ שטיקל ברױט פֿאַרזינדיקט זיך דער מענטש.
[22] פֿאַרהאַװעט נאָך רײַכטום איז אַ מענטש אַ נישט פֿאַרגינער, און ער װײס נישט אַז די נױט װעט קומען אױף אים.
[23] דער װאָס שטראָפֿט עמיצן, װעט שפּעטער געפֿינען מער חן װי דער װאָס האָט אַ גלאַטע צונג.
[24] דער װאָס באַגזלט זײַן פֿאָטער און זײַן מוטער, און זאָגט: עס איז נישט קײן פֿאַרברעך, ער איז אַ חבֿר צו אַ מענטשן אַן אומברענגער.
[25] דער װאָס האָט אַ פֿאַרלאַנגערישע זעל, מאַכט אָן קריג, אָבער דער װאָס פֿאַרזיכערט זיך אױף ה׳, װערט געזעטיקט.
[26] דער װאָס איז בטוח אין זײַן האַרצן, ער איז אַ נאַר, און דער װאָס גײט מיט חכמה, װעט אַנטרונען װערן.
[27] דעם װאָס גיט דעם אָרעמאַן װעט נישט פֿעלן, אָבער דער װאָס פֿאַרהױלט זײַנע אױגן, װעט קריגן פֿיל קללות.
[28] אַז די רשעים שטײען אױף, באַהאַלטן זיך די מענטשן, און אַז זײ גײען אונטער, מערן זיך די צדיקים.