[1] די שפּריכװערטער פֿון שלמהן. אַ זון אַ חכם דערפֿרײט זײַן פֿאָטער, און אַ זון אַ נאַר איז דער קומער פֿון זײַן מוטער.
[2] אומגערעכטע אוֹצרות נוצן נישט, אָבער גערעכטיקײט איז מציל פֿון טױט.
[3] ה׳ לאָזט נישט פֿאַרהונגערן דעם לײַב פֿון דעם צדיק, און די געריקײט פֿון די רשעים פֿאַרשטױסט ער.
[4] אָרים איז דער װאָס אַרבעט מיט אַן אָפּגעלאָזטער האַנט, און די האַנט פֿון די פֿלײסיקע װערט רײַך.
[5] אַ קלוגער זון זאַמלט אום זומער, אַ זון אַ טױגעניכטס שלאָפֿט אין שניטצײַט.
[6] ברכות אױפֿן קאָפּ איז דער צדיק; און דאָס מױל פֿון די רשעים פֿאַרשפּרײט אומרעכט.
[7] די דערמאָנונג פֿון צדיק איז אַ בענטשונג, און דער נאָמען פֿון די רשעים װערט פֿאַרפֿױלט.
[8] דער קלוגהאַרציקער נעמט אָן באַפֿעלן, און דער ליפּננאַר װערט געשטרױכלט.
[9] דער װאָס גײט מיט ערלעכקײט גײט אין זיכערקײט, און דער װאָס פֿאַרדרײט זײַנע װעגן װערט אָנגעלערנט.
[10] דער װאָס װינקט מיטן אױג שאַפֿט פֿאַרדראָס, און דער ליפּננאַר װערט געשטרױכלט.
[11] דאָס מױל פֿון דעם צדיק איז אַ קװאַל פֿון לעבן, און דאָס מױל פֿון די רשעים פֿאַרשפּרײט אומרעכט.
[12] שׂינאה װעקט אױף קריג, און אױף אַלע פֿאַרברעכן פֿאַרדעקט ליבשאַפֿט.
[13] אױף די ליפּן פֿון דעם פֿאַרשטאַנדיקן געפֿינט זיך חכמה, און אַ רוט פֿאַרן רוקן פֿון דעם װאָס אָן שׂכל.
[14] חכמים באַהאַלטן די קענשאַפֿט, אָבער דאָס מױל פֿון די נאַרן איז אַ נאָנטער בראָך.
[15] דער פֿאַרמעג פֿון דעם עושר איז זײַן באַפֿעסטיקע שטאָט, דער בראָך פֿון די אָרימע לײַט איז זײער דלות.
[16] דער לױן פֿון דעם צדיק איז לעבן, דער אײַנקום פֿון דעם רשע איז זינד.
[17] אױפֿן װעג פֿון לעבן איז דער װאָס אַכט אױף מוסר, און דער װאָס פֿאַרלאָזט שטראָפֿרײד פֿאַרבלאָנדזשעט.
[18] דער װאָס פֿאַרדעקט שׂינאה מיט פֿאַלשע ליפּן, און דער װאָס פֿאַרשפּרײט רכילות, ער איז אַ נאַר.
[19] בײַ פֿיל װערטער קען נישט אױסגעמיטן װערן זינד, און דער װאָס קאַרגט זײַנע ליפּן איז אַ קלוגער.
[20] געקליבנסטע זילבער איז די צונג פֿון דעם צדיק, דער שׂכל פֿון די רשעים איז װינציק װאָס װערט.
[21] די ליפּן פֿון די צדיקים שפּײַזן אַ סך, אָבער די נאַרן שטאַרבן װײַל זײ פֿעלט שׂכל.
[22] די ברכה פֿון ה׳, זי מאַכט רײַך, מע דאַרף צו מאָל נישט צולײגן מי דערבײַ.
[23] װי אַ שפּילכל איז בײַם נאַרן טאָן אַ נבֿלה, און אַ חכמה – בײַ אַ מענטשן מיט שׂכל.
[24] די שרעקעניש פֿון דעם רשע, זי װעט קומען אױף אים, און דעם באַגער פֿון די צדיקים װעט מען געבן.
[25] װי אַ שטורעם גײט אַריבער, אַזױ איז דער רשע נישטאָ, אָבער דער צדיק איז אַן אײביקער גרונטפֿעסט.
[26] װי עסיק פֿאַר די צײן, און װי רױך פֿאַר די אױגן, אַזױ איז דער פֿױלער פֿאַר די װאָס שיקן אים.
[27] מורא פֿאַר ה׳ לײגט צו טעג, און די יאָרן פֿון די רשעים װערן געקירצט.
[28] די װאַרטעניש פֿון די צדיקים לאָזט זיך אױס אין פֿרײד, און די האָפֿענונג פֿון די רשעים װעט אונטערגײן.
[29] אַ באַשיצונג פֿאַר ערלעכקײט איז דער װעג פֿון ה׳, אָבער אַ בראָך פֿאַר די װאָס טוען אומרעכט.
[30] דער צדיק װעט זיך קײן מאָל נישט אױסגליטשן, אָבער די רשעים װעלן נישט בלײַבן אין לאַנד.
[31] דאָס מױל פֿון דעם צדיק שפּראָצט מיט חכמה, און די פֿאַרקערטע צונג װערט פֿאַרשניטן.
[32] די ליפּן פֿון דעם צדיק װײסן גוטװיליקײט, און דאָס מױל פֿון די רשעים – פֿאַרקערטקײט.