[1] בעסער אַ טרוקענער ביסן און שלװה דערבײַ, אײדער אַ הױז פֿול מיט זבֿחים און קריג דערמיט.
[2] אַ קלוגער קנעכט געװעלטיקט איבער אַ זון אַ טױגעניכטס, און צװישן די ברידער קריגט ער אַ חלק ירושה.
[3] אַ טיגל פֿאַר זילבער, און אַ שמעלצאױװן פֿאַר גאָלד, אָבער די הערצער פּרוּװט ה׳.
[4] דער שלעכטסטוער הערט זיך אײַן צו דער ליפּ פֿון אומרעכט, דער ליגנער האָרכט צו דער צונג פֿון פֿאַרברעך.
[5] דער װאָס שפּאָט פֿון אַן אָרעמאַן, לעסטערט זײַן באַשעפֿער; דעם װאָס פֿרײט זיך אױף אַ בראָך, װעט נישט געשאָנקען װערן.
[6] די קרױן פֿון אַלטע לײַט זײַנען קינדס-קינדער, און די צירונג פֿון קינדער זײַנען זײערע עלטערן.
[7] דעם מנוּװל פּאַסט נישט די שפּראַך פֿון ברײטקײט, נאָך װינציקער דעם נַדיבֿן די שפּראַך פֿון ליגן.
[8] אַ חן-דימענט איז שוחד אין די אױגן פֿון זײַן בַעַלן; װוּהין נאָר מע קערט זיך דערמיט באַגליקט מען.
[9] דער װאָס זוכט ליבשאַפֿט, פֿאַרדעקט אױף זינד, און דער װאָס חזרט איבער גערײד, צעשײדט גוטע פֿרײַנט.
[10] אַ בײזער װירקט מער אױפֿן פֿאַרשטאַנדיקן, װי הונדערט קלעפּ אױפֿן נאַרן.
[11] רַק דער װידערשפּעניקער זוכט בײז, אָבער אַן אומדערבאַרעמדיקער שליח װעט אָנגעשיקט װערן אױף אים.
[12] בעסער אַ מענטשן זאָל אָנטרעפֿן אַ בערינטע באַרױבט פֿון אירע יונגע, אַבי נישט אַ נאַר מיט זײַן טיפּשות.
[13] דער װאָס קערט אום אַ רָעה פֿאַר אַ טובֿה, װעט זיך נישט אָפּטאָן בײז פֿון זײַן הױז.
[14] װי מע לאָזט לױז װאַסער איז דער אָנהײב פֿון מחלוקות, דערום, אײדער דער קריג ברעכט אױס, לאָז אָפּ.
[15] דער װאָס מאַכט גערעכט דעם שולדיקן, און דער װאָס מאַכט שולדיק דעם גערעכטן, זײ בײדע זײַנען אַן אומװערדיקײט בײַ ה׳.
[16] װאָס טױג געלט אין דעם נאַרנס האַנט אױף צו קױפֿן חכמה, אַז קײן שׂכל איז נישטאָ?
[17] אין אַלע צײַטן איז אַ חבֿר אַ גוטער פֿרײַנט, אָבער פֿאַר אַ צרה איז אַ ברודער געבאָרן.
[18] אַ מענטש אָן שׂכל איז דער װאָס גיט אַ האַנט, װאָס איז עָרבֿ אַן עָרבֿות פֿאַר זײַן חבֿר.
[19] דער װאָס האָט ליב קריג, האָט ליב פֿאַרברעך, דער װאָס מאַכט הױך זײַן טיר, זוכט אַ בראָך.
[20] דער װאָס האָט אַ קרום האַרץ, װעט נישט געפֿינען קײן גוטס, און דער װאָס דרײט מיט דער צונג, װעט אַרײַנפֿאַלן אין בײז.
[21] דער װאָס געבערט אַ נאַרן, איז דאָס צו זײַן קומער, און דער פֿאָטער פֿון דעם נידערטרעכטיקן האָט נישט קײן נַחַת.
[22] אַ פֿרײלעך האַרץ איז אַ גוטע רפֿואה, און אַ דערשלאָגן געמיט טריקנט אױס דאָס געבײן.
[23] דער רשע נעמט אָן שוחד אױסן בוזעם, צו פֿאַרדרײען די װעגן פֿון גערעכטיקײט.
[24] פֿאַרן פּנים פֿון פֿאַרשטאַנדיקן איז די חכמה, און די אױגן פֿון דעם נאַרן זײַנען אין עק װעלט.
[25] אַן ערגערניש פֿאַר זײַן פֿאָטער איז אַ זון אַ נאַר, און אַ ביטערניש פֿאַר זײַן געװינערין.
[26] קײן גוטס קומט נישט אַרױס פֿון שטראָפֿן אױך דעם צדיק, פֿון שלאָגן אַדללײַט פֿאַר רעכטפֿאַרטיקײט.
[27] דער װאָס װײס קענשאַפֿט, קאַרגט זײַנע װערטער, אַ מענטש מיט פֿאַרשטאַנדיקײט איז שפּאָרעװדיק אין געמיט.
[28] אַפֿילו אַ נאַר אַז ער שװײַגט װערט גערעכנט אַ חכם; דער װאָס מאַכט צו זײַנע ליפּן, אַ פֿאַרשטאַנדיקער.