[1] Numquid non sapientia clamitat, et prudentia dat vocem suam?
[2] In summis verticibus supra viam in mediis semitis stans,
[3] iuxta portas ad introitum civitatis, in ipsis foribus conclamat:
[4] " O viri, ad vos clamito, et vox mea ad filios hominum.
[5] Intellegite, parvuli, astutiam; et insipientes, animadvertite.
[6] Audite, quoniam de rebus magnis locutura sum, et aperientur labia mea, ut recta praedicent.
[7] Veritatem meditabitur guttur meum, et labia mea detestabuntur impium.
[8] Iusti sunt omnes sermones oris mei, non est in eis pravum quid neque perversum;
[9] omnes recti sunt intellegentibus et aequi invenientibus scientiam.
[10] Accipitc disciplinam meam et non pecuniam, doctrinam magis quam aurum electum.
[11] Melior est enim sapientia gemmis, et omne desiderabile ei non potest comparari ".
[12] Ego sapientia habito cum prudentia et artem excogitandi invenio.
[13] Timor Domini odisse malum; arrogantiam et superbiam et viam pravam et os bilingue detestor.
[14] Meum est consilium et prudentia, mea est intellegentia, mea est fortitudo.
[15] Per me reges regnant, et principes iusta decernunt;
[16] per me duces imperant, et potentes decernunt iustitiam.
[17] Ego diligentes me diligo; et, qui mane vigilant ad me, invenient me.
[18] Mecum sunt divitiae et gloria, opes superbae et iustitia.
[19] Melior est enim fructus meus auro et obryzo, et genimina mea argento electo.
[20] In viis iustitiae ambulo, in medio semitarum iudicii,
[21] ut ditem diligentes me et thesauros eorum repleam.
[22] Dominus possedit me in initio viarum suarum, antequam quidquam faceret a principio;
[23] ab aeterno ordinata sum et ex antiquis, antequam terra fieret.
[24] Nondum erant abyssi, et ego iam concepta eram, necdum fontes graves aquis,
[25] priusquam montes demergerentur, ante colles ego parturiebar.
[26] Adhuc terram non fecerat et campos et initium glebae orbis terrae.
[27] Quando praeparabat caelos, aderam, quando certa lege et gyro vallabat abyssos,
[28] quando nubes firmabat sursum, et praevaluerunt fontes abyssi,
[29] quando circumdabat mari terminum suum et aquis, ne transirent fines suos, quando iecit fundamenta terrae,
[30] cum eo eram ut artifex: delectatio eius per singulos dies, ludens coram eo omni tempore,
[31] ludens in orbe terrarum, et deliciae meae esse cum filiis hominum.
[32] Nunc ergo, filii, audite me: beati, qui custodiunt vias meas;
[33] audite disciplinam et estote sapientes et nolite abicere eam.
[34] Beatus homo, qui audit me et qui vigilat ad fores meas cotidie et observat ad postes ostii mei.
[35] Qui me invenerit, inveniet vitam et hauriet delicias a Domino.
[36] Qui autem in me peccaverit, laedet animam suam: omnes, qui me oderunt, diligunt mortem.