[1] Fili mi, ne obliviscaris legis meae, et praecepta mea cor tuum custodiat;
[2] longitudinem enim dierum et annos vitae et pacem apponent tibi.
[3] Misericordia et veritas te non deserant; circumda eas gutturi tuo et describe in tabulis cordis tui,
[4] et invenies gratiam et successum bonum coram Deo et hominibus.
[5] Habe fiduciam in Domino ex toto corde tuo et ne innitaris prudentiae tuae.
[6] In omnibus viis tuis cogita illum, et ipse diriget gressus tuos.
[7] Ne sis sapiens apud temetipsum; time Dominum et recede a malo.
[8] Sanitas quippe erit umbilico tuo, et irrigatio ossibus tuis.
[9] Honora Dominum de tua substantia et de primitiis omnium frugum tuarum,
[10] et implebuntur horrea tua frumento, et vino torcularia tua redundabunt.
[11] Disciplinam Domini, fili mi, ne abicias nec asperneris, cum ab eo corriperis:
[12] quem enim diligit, Dominus corripit et quasi pater in filio complacet sibi.
[13] Beatus homo, qui invenit sapientiam et qui affluit prudentia:
[14] melior est acquisitio eius negotiatione argenti, et auro primo fructus eius.
[15] Pretiosior est cunctis gemmis, et omnia pretiosa tua huic non valent comparari;
[16] longitudo dierum in dextera eius, et in sinistra illius divitiae et gloria.
[17] Viae eius viae pulchrae, et omnes semitae illius pacificae.
[18] Lignum vitae est his, qui apprehenderint eam; et, qui tenuerit eam, beatus.
[19] Dominus sapientia fundavit terram, stabilivit caelos prudentia;
[20] sapientia illius eruperunt abyssi, et nubes rorem stillant.
[21] Fili mi, ne effluant haec ab oculis tuis; custodi prudentiam atque consilium,
[22] et erit vita animae tuae, et gratia collo tuo;
[23] tunc ambulabis fiducialiter in via tua, et pes tuus non impinget.
[24] Si dormieris, non timebis; quiesces, et suavis erit somnus tuus.
[25] Ne paveas repentino terrore et irruentem tibi turbinem impiorum, cum venerit.
[26] Dominus enim erit in latere tuo et custodiet pedem tuum, ne capiaris.
[27] Noli prohibere beneficium ab eo, cui debetur, si in potestate manus tuae est, ut facias.
[28] Ne dicas amico tuo: " Vade et revertere, cras dabo tibi ", cum statim possis dare.
[29] Ne moliaris amico tuo malum, cum ille apud te sedeat cum fiducia.
[30] Ne contendas adversus hominem frustra, cum ipse tibi nihil mali fecerit.
[31] Ne aemuleris hominem iniustum nec imiteris omnes vias eius,
[32] quia abominatio Domini est omnis pravus, et cum simplicibus societas eius.
[33] Maledictio a Domino in domo impii, habitacula autem iustorum benedicentur.
[34] Ipse deludet illusores et mansuetis dabit gratiam;
[35] gloriam sapientes possidebunt, stultorum exaltatio ignominia.