[1] Fili mi, custodi sermones meos et praecepta mea reconde tibi.
[2] Serva mandata mea et vives, et legem meam quasi pupillam oculi tui.
[3] Liga ea in digitis tuis, scribe illa in tabulis cordis tui.
[4] Dic sapientiae: " Soror mea es " et prudentiam voca Amicam,
[5] ut custodiat te a muliere extranea et ab aliena, quae verba sua dulcia facit.
[6] De fenestra enim domus meae per cancellos prospexi
[7] et video inter parvulos; considero inter filios vecordem iuvenem,
[8] qui transit per plateam iuxta angulum et prope viam domus illius graditur
[9] in obscuro advesperascente die, in mediis tenebris et caligine.
[10] Et ecce, occurrit illi mulier ornatu meretricio, cauta corde, garrula et rebellans,
[11] quietis impatiens nec valens in domo consistere pedibus suis:
[12] nunc foris, nunc in plateis et iuxta angulos insidians.
[13] Apprehensumque deosculatur iuvenem et procaci vultu blanditur dicens:
[14] " Victimas pro salute vovi, hodie reddidi vota mea;
[15] idcirco egressa sum in occursum tuum desiderans te videre et repperi.
[16] Stragulatis vestibus lectulum meum stravi, linteis pictis ex Aegypto;
[17] aspersi cubile meum myrrha et aloe et cinnamomo.
[18] Veni, inebriemur voluptatibus, usque mane fruamur amoribus.
[19] Non est enim vir in domo sua; abiit via longissima,
[20] sacculum pecuniae secum tulit, in die plenae lunae reversurus est in domum suam ".
[21] Irretivit eum multis sermonibus et blanditiis labiorum protraxit illum.
[22] Stultus eam sequitur quasi bos ductus ad victimam, sicut irretitur vinculo cervus,
[23] donec transfigat sagitta iecur eius; velut si avis festinet ad laqueum et nescit quod de periculo animae illius agitur.
[24] Nunc ergo, fili mi, audi me et attende verbis oris mei.
[25] Ne abstrahatur in viis illius mens tua, neque decipiaris semitis eius.
[26] Multos enim vulneratos deiecit, et fortissimi quique interfecti sunt ab ea:
[27] viae inferi domus eius penetrantes in interiora mortis.